บทที่ 632 ตอนนี้เจ้ามีเพียงทางเลือกเดียว!
เห็นเพียงเงาของแส้เส้นนี้ทะลุผ่านกายเนื้อของลู่เฉินไปในทันที และโจมตีไปยังวิญญาณโดยตรง
ถ้าหากชายหนุ่มเป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ทั่วไปจริง ๆ ในตอนนี้วิญญาณคงได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่วิญญาณของเขานั้นไม่ได้เป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ธรรมดา ๆ โดยเฉพาะเมื่อเขาถูกโจมตีในตอนนั้น เขายังเอ่ยถามขึ้นมาสั้น ๆ “เพียงเท่านี้หรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ก็ทำให้กานจิ่วเม่ยและกู่ซานฉงต่างก็ตื่นตระหนกอีกครั้ง
เฮยหลวนพาลโกรธขึ้นมาเพราะนางตั้งใจว่าจะมอบบทเรียนให้แก่ลู่เฉิน แต่ผลลัพธ์นั้นไม่เพียงแต่จัดการไม่สำเร็จ แต่กลับถูกอีกฝ่ายดูถูกกลับมา หญิงสาวจึงยิ่งมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก นางจ้องมองลู่เฉินด้วยความโกรธแค้น “แส้เส้นนี้ สามารถกระชากวิญญาณออกมาได้”
“แล้วอย่างไรกัน?” ชายหนุ่มไม่แยแส
“อย่างไร? ดูเหมือนว่าข้าต้องทำให้เจ้าได้รู้ถึงความรุนแรงของแส้เส้นนี้จริง ๆ เสียแล้ว” เฮยหลวนปล่อยแส้ในมือออก จากนั้นพุ่งไปตรงหน้าลู่เฉิน และสะบัดแส้กลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง
กานจิ่วเม่ยมองดูด้วยความตื่นตระหนก “ศิษย์พี่ เขาจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?”
“ข้าก็ไม่รู้” กู่ซานฉงก็ไม่เข้าใจนัก
กานจิ่วเม่ยพูดด้วยความร้อนใจ “หากประมุขยอดเขาได้เห็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ก็คงจะดี”
กู่ซานฉงลองใช้หลายวิธี แต่ก็ไม่มีวิธีใดที่สามารถติดต่อกับประมุขยอดเขาได้ เขาจึงพูดด้วยความหดหู่ใจว่า “ตอนนี้ไม่สามารถทำอันใดได้ ทำ
