ารใช้งานของแผ่นป้ายนี้แล้ว ผู้อาวุโสชิวจึงได้พูดขึ้นว่า “พวกเจ้าจงพกแผ่นป้ายนี้ตลอดเวลา มิเช่นนั้นค่ายกลหรือกลุ่มคนลาดตระเวนของหุบเขาลึกจะสามารถโจมตีพวกเจ้าได้ทุกเมื่อ”
กานจิ่วเม่ยและคนอื่น ๆ ต่างก็สูดหายใจเข้าจนสุดปอด
ไป๋หลี่ซานแสดงท่าทีว่าเข้าใจแล้ว ก่อนจะนำทั้งสามออกไป หลงซวงเองก็ขอตัวออกไปเช่นกัน
เมื่อออกไปจนหมด ผู้อาวุโสก็แสดงสีหน้าสงสัย “ขั้นหลอมแก่นแท้? ช่างน่าประหลาดใจเสียจริง!”
…
หลังจากที่ลู่เฉินและคนอื่น ๆ ออกมาจากกระท่อมเล็กหลังนั้นแล้ว พวกเขาจึงเดินขึ้นบันไดด้านข้างเพื่อไปยังตำหนักหุบเขาลึก
เมื่อมีแผ่นป้ายสถานะ พวกเขาก็สามารถทะลุผ่านเขตแดนค่ายกลสีดำเข้าไปภายในได้อย่างง่ายดาย
กานจิ่วเม่ยที่มาที่นี่เป็นครั้งแรกจึงรู้สึกตื่นเต้นระคนประหลาดใจ “ที่นี่ ช่างแตกต่างจริง ๆ”
ภายในภูเขานี้นั้นรอบด้านเป็นสีดำเสียส่วนใหญ่ ทั้งก้อนหินสีดำ ต้นไม้สีดำ กลุ่มคนสีดำ แม้แต่สิ่งปลูกสร้างที่อยู่ไกลออกไปเล็กน้อยก็ล้วนเป็นสีดำ
แต่ระยะการมองเห็นก็ถูกจำกัดเช่นกัน เขาสามารถมองเห็นได้เพียงสถานการณ์ภายในระยะหนึ่งร้อยก้าวเท่านั้น
ทว่าระยะนี้สำหรับชายหนุ่มแล้วนับว่าเพียงพอ ดังนั้นเขาจึงกวาดตามองไปรอบ ๆ จากนั้นจึงจ้องไปยังสิ่งปลูกสร้างสีดำและก้อนหินรอบ ๆ เหล่านั้น เขาพึมพำว่า “คิดไม่ถึงว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นหินวิญญาณทมิฬทั้งสิ้น”
หินวิญญาณทมิฬเป็นหินวิญญาณชนิดหนึ่งที่สามารถเลี้ยงวิญญาณและยังช่วยรวบร
