วมพลังวิญญาณได้ รวมถึงยังใช้ฝึกเคล็ดวิชาวิญญาณได้ด้วย
เช่นเดียวกับศิลาวิญญาณ ซึ่งมีไว้ใช้ในการฝึกฝน และสิ่งเหล่านี้เหมาะสำหรับผู้ฝึกฝนวิถีภูต
เพียงแค่ภูเขาลูกหนึ่ง แม้แต่สิ่งปลูกสร้างยังใช้หินวิญญาณทมิฬในการสร้างขึ้นมาก็ดูจะ ‘มากเกินไป’ เล็กน้อย
ดังนั้น ชายหนุ่มจึงหันไปถามไป๋หลี่ซานและหลงซวงด้วยความแปลกใจ “หุบเขาลึกนี้ อยู่มานานกี่ปีแล้ว?”
ไป๋หลี่ซานส่ายศีรษะ “พวกเราไม่รู้จริง ๆ”
หลงซวงก็มีท่าทีไม่เข้าใจเช่นกัน แต่กานจิ่วเม่ยกลับพูดขึ้นว่า “หุบเขาลึกนี้มีประวัติยาวนานหลายปี โดยเฉพาะตำหนักหุบเขาลึกที่มีความลึกลับมากกว่าที่อื่น!”
“เจ้ารู้มากน้อยเพียงใด?” ลู่เฉินได้ยินนางพูดเช่นนั้นจึงมองมาด้วยความแปลกใจ
กานจิ่วเม่ยตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ “ข้ารู้เพียงเท่านั้น”
ชายหนุ่มอดส่ายศีรษะออกมาไม่ได้ ไป๋หลี่ซานจึงนำทางต่อไป จนกระทั่งเดินไปถึงเส้นทางเล็ก ๆ จึงได้พบกับกลุ่มคนที่มาจากอีกสถานที่หนึ่งพอดี
ท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านี้ มีคนหนึ่งที่เมื่อเห็นลู่เฉินแล้วจึงรู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมา“ข้าก็คิดว่าเจ้าจะไปที่ใด! คิดไม่ถึงว่าจะมาที่นี่เช่นกัน”
ผู้พูดไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นชิงอีถงแห่งโถงรายนามผู้นั้น
ชายหนุ่มเห็นเขาแล้วแต่ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรนัก กานจิ่วเม่ยจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เจ้าคือผู้ใด?”
“ข้าคือชิงอีถงแห่งโถงรายนาม!” ชิงอีถงพูดด้วยความภาคภูมิใจ
กานจิ่วเม่ยกลับยิ้มเยาะออกมา “โถงรายนาม? เช่นนั้น
