บทที่ 627 ท่าทางของประมุขยอดเขาเปลี่ยนไป
ลู่เฉินมองไปยังกานจิ่วเม่ยที่กำลังอยู่ในอาการตกตะลึง “อย่างไรกัน? ไม่ต้องการหรือ?”
กานจิ่วเม่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่นางจะมองไปยังไป๋หลี่ซาน “เรื่องนี้ ต้องถามประมุขยอดเขา!”
ไป๋หลี่ซานถูกลู่เฉินจับตัวไปเสียก่อนแล้ว เพียงแต่ทุกคนไม่รู้ ดังนั้นทุกคนต่างก็มองหน้ากันอย่างลุกลี้ลุกลน ชายหนุ่มยกยิ้มพลางมองไปยังไป๋หลี่ซาน “เจ้าคิดอย่างไร?”
“ย่อมได้!” เมื่อไป๋หลี่ซานได้สติกลับมาก็ตอบตกลงทันที
แต่กู่ซานฉงกลับมีท่าทางจริงจัง “กลุ่มคนที่ไปร่วมในการรวมตัวแห่งยอดเขาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่ง และไม่ใช่เพียงตัวต่อตัว ถ้าหากเจ้าที่เป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ไปที่นั่น กลุ่มอื่น ๆ จะต้องเพ่งเล็งทำลายเจ้าแน่”
สิ่งที่กู่ซานฉงกำลังกังวลอยู่นั้นคือเรื่องจริง ผู้คนในภูเขาเดียวดายที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็รู้สึกว่า หากลู่เฉินไปเช่นนี้ จะต้องกลายเป็นเป้าหมายแน่
ไป๋หลี่ซานเป็นผู้ที่รู้ถึงพลังของลู่เฉิน ดังนั้นเขาจึงมองไปยังกู่ซานฉง “วันนี้พวกเจ้าบอกว่า การป้องกันของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเจ้าในที่นี้มิใช่หรือ?”
ทุกคนคาดไม่ถึงว่าไป๋หลี่ซานจะออกมาพูดแทนอีกฝ่ายเช่นนี้ แต่กู่ซานฉงกลับขมวดคิ้ว“ข้ายอมรับว่าการป้องกันของเขาแข็งแกร่งจริง ๆ แต่ถ้าหากต้องเผชิญกับคนสามคนที่ร่วมมือกัน แล้วยิ่งคนเหล่านั้นเป็นถึงศิษย์เอกของเหล่าผู้อาวุโสซึ่งมีความแข็งแกร่งกว่าพวกเรามากนัก เช่นนี้เมื่อถึงเวลา
