งหลงซวงนั้น วิญญาณร่างที่แท้จริงของหลงซวงกำลังจ้องมองเงาอัสนีวิญญาณของลู่เฉิน พลางพูดออกมาด้วยความโมโห “เจ้าคิดว่าเข้ามาภายในพื้นที่จิตของข้าแล้ว จะจับข้าได้อย่างนั้นหรือ?”
“หากไม่ลอง จะรู้ได้อย่างไรกัน?” เมื่อชายหนุ่มพูดจบ ก็เริ่มปล่อยเงาวิญญาณออกมามากมาย คิดที่จะสร้างปราการวิญญาณขึ้นมาเสียก่อนแล้วค่อยว่ากัน
หลงซวงหัวเราะลั่น “อย่าสิ้นเปลืองพลังนักเลย ที่นี่เป็นพื้นที่จิตของข้า ส่วนข้าคิดจะทำสิ่งใดก็ย่อมได้!”
เมื่อพูดจบ หลงซวงจึงค่อย ๆ ‘ทำลาย’ ปราการวิญญาณที่ลู่เฉินสร้างขึ้นมา ราวกับหายไปในอากาศ
สิ่งนี้จึงทำให้ชายหนุ่มอดกล่าวชื่นชมออกมาไม่ได้ “ไม่เลวเลยนี่ สามารถทำลายสิ่งของภายในพื้นที่จิตของตนเองได้อย่างง่ายดายเช่นนี้”
“แน่นอน วิญญาณของข้าแข็งแกร่งมากพอที่จะกวาดล้างหลายสิ่งภายในพื้นที่จิตได้”
“โอ้? อย่างนั้นหรือ?” ขณะนั้นเอง ลู่เฉินได้นำจักรพรรดิกระบี่วิญญาณออกมา
เมื่อหลงซวงเห็นจักรพรรดิกระบี่วิญญาณก็ขมวดคิ้วมุ่น “ของสิ่งนี้ เหตุใดจึงอยู่ที่เจ้า?”
“เพราะมันเชื่อฟังข้า”
หลงซวงหน้าเปลี่ยนสีไปทันที เขามองไปยังลู่เฉินแล้วเอ่ยว่า “เป็นไปไม่ได้ กระบี่วิญญาณนี้เป็นราชันย์ศาสตราแห่งยอดเขา อย่าพูดถึงเจ้า แม้แต่เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งยอดเขา หากคิดจะควบคุมกระบี่นี้ ยังต้องอาศัยคาถาศาสตราวุธภูตผีโดยเฉพาะ และยังต้องมอบเพียงคำสั่งง่าย ๆ แก่เขาเท่านั้น”
ชายหนุ่มฉีกยิ้มพลางตอบกลับ “เจ้าคิดว่าข้าเป
