็นพวกเจ้าหรือ?”
หลงซวงยิ่งรู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้ช่างแปลกประหลาด เขาทนไม่ไหวจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เจ้าคือใครกันแน่?”
“เป็นเพราะเจ้าตามหาข้า อยากสังหารข้า เหตุใดตอนนี้จึงมาย้อนถามว่าข้าคือใคร?”
“ข้าเพียงแค่รับคำสั่งและทำตามเท่านั้น” หลงซวงตอบกลับ
“คำสั่งของผู้ใดกัน?”
หลงซวงรู้ดีว่าตอนนี้ไม่สามารถปิดปังได้ “ชายชราผู้หนึ่งแห่งตำหนักยอดเขา”
“ผู้ใด?!” ชายหนุ่มถาม
หลงซวงกลับลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยออกมา “บอกเจ้าไปก็ไม่มีประโยชน์”
“ดูเหมือนว่า ข้าคงต้องจับเจ้าเสียก่อน” ลู่เฉินยิ้ม
หลงซวงพลันเตรียมรับมือ “ที่นี่คือพื้นที่จิตของข้า”
“แล้วอย่างกันไร?”
“ภายในนี้ ข้าสามารถใช้เคล็ดวิชาภูตที่แข็งแกร่งได้มากมาย” เมื่อหลงซวงพูดจบ ก็เริ่มหลอมรวมกระบี่วิญญาณคู่ขึ้นมา จากนั้นพลังที่แข็งแกร่งจึงถูกหลอมรวมอยู่บนกระบี่คู่
เมื่อเห็นพลังของกระบี่ทั้งสองแล้ว ชายหนุ่มกลับไม่สนใจ ก่อนจะมองไปยังจักรพรรดิกระบี่วิญญาณ “พันรัดเขาไว้”
“ขอรับ” จักรพรรดิกระบี่วิญญาณดูราวกับเชื่อฟังชายหนุ่มอย่างดี
สิ่งนี้ทำให้หลงซวงทั้งอิจฉาและแปลกใจในตัวตนของลู่เฉิน แท้จริงแล้วเขาคือผู้ใดกันแน่?
ส่วนจักรพรรดิกระบี่วิญญาณได้หลอมรวมปราณกระบี่ออกมามากมายและล้อมรอบหลงซวงไว้ในทันที หลงซวงคิดจะใช้พลังของตนเองทำลายปราณกระบี่ที่กลายเป็นเขตแดนเหล่านี้ แต่กลับพบว่าพลังของตัวเองเมื่อเทียบกับจักรพรรดิกระบี่วิญญาณแล้ว ยังคงห่างไกลกัน
