ต์สีดำอยู่ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังควบคุมยันต์นั้นไว้
“ถูกคนควบคุมหรือ?” ลู่เฉินรู้สึกแปลกใจ
ไป๋หลี่ซานที่เห็นลู่เฉินตกตะลึงอยู่นั้นก็หัวเราะพลางพูดว่า “อย่างไรกัน? กลัวแล้วหรือ?”
ชายหนุ่มจะกลัวได้อย่างไร เขาเพียงแค่แปลกใจ “กระบี่วิญญาณนี้มีที่มาอย่างไร?”
“เหตุใดจึงต้องบอกเจ้า?”
เพียงประโยคเดียวของไป๋หลี่ซานก็ทำให้ลู่เฉินโต้กลับทันที
“ไม่ต้องให้เจ้าพูด มันก็สามารถบอกข้าได้!”
“น่าตลกนัก กระบี่วิญญาณนี้เป็นราชันย์ของศาสตราวุธภูตเหล่านี้!” พูดจบ รอบ ๆ ศาสตราวุธภูตก็สั่นไหวขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าพวกมันหวาดกลัวกระบี่วิญญาณเล่มนี้มาก
และในขณะนั้นเอง จักรพรรดิกระบี่วิญญาณจึงกลายเป็นเงาคนผู้หนึ่ง
แต่แววตาทั้งสองข้างของคนผู้นี้กลับว่างเปล่า บนร่างกายมีโซ่ตรวนสีดำพันรัดไว้เป็นจำนวนมาก ขณะเดียวกันเส้นผมก็ยังดูกระเซอะกระเซิง
ไม่เพียงเท่านั้น กระบี่วิญญาณนี้ยังแผ่กระจายพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง และพลังวิญญาณนี้ได้สร้างเขตแดนวิญญาณขึ้นมาเอง เขตแดนนี้บางครั้งก็แข็งแกร่ง บางครั้งก็ดูอ่อนแอ
เมื่อลู่เฉินเห็นเช่นนั้น ก็เอ่ยถามจักรพรรดิกระบี่วิญญาณว่า “เจ้ารู้หรือไม่ เจ้าของของเจ้าคือผู้ใด?”
จักรพรรดิกระบี่วิญญาณไม่ตอบ แต่ลู่เฉินมั่นใจได้ว่ามันถูกควบคุมไว้จริง ๆ
ไป๋หลี่ซานเยาะเย้ยขึ้นมาทันใด “เจ้าหนุ่ม อย่าเปลืองแรงนักเลย ตอนนี้มันเป็นศาสตราวุธภูตที่แข็งแกร่งที่สุดบนยอดเขานี้”
“เจ้าควบคุมหรือ?”
“ข้า? ไม่มีควา
