บทที่ 616 หลังจากคนเหล่านี้รู้ถึงจุดประสงค์การมาของเขาแล้ว แต่ละคนจึงเตรียมพร้อม!
กู่ซานชิงจ้องมองลู่เฉินด้วยความประหลาดใจ “สถานที่ฝึกตนของเขาเป็นสถานที่ที่พิเศษที่สุดในภูเขาเดียวดาย สถานที่แห่งนั้น นอกจากเขาและประมุขภูเขาแล้ว ผู้ใดก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะสามารถเข้าไปได้”
คำพูดของทั้งสองทำให้ลู่เฉินเข้าใจเหตุผลบางอย่าง นั่นก็คือสถานะของหลงซวงในภูเขาเดียวดายนี้นับว่าไม่ธรรมดา
“ต้องทำอย่างไรจึงจะมีคุณสมบัติสามารถเข้าไปได้?”
“คุณสมบัติ? เจ้าจะต้องสามารถเอาชนะประมุขภูเขาได้ แต่ยอดฝีมือในภูเขาแห่งนี้นับร้อยคนยังไม่เคยมีผู้ใดสามารถเอาชนะประมุขภูเขาได้แม้แต่คนเดียว ดังนั้น เจ้าอย่าคิดไปไกลนักเลย” กานจิ่วเม่ยเอ่ยเยาะเย้ยชายหนุ่ม
กู่ซานชิงจึงพูดขึ้นมาเช่นกัน “อย่าคิดทำให้ตัวเองอับอาย รีบออกไปจากที่นี่เถิด”
ในตอนแรกนั้น กานจิ่วเม่ยไม่รู้ว่าลู่เฉินมาทำสิ่งใดที่นี่ แต่ตอนนี้นางพอจะคาดเดาได้ ลู่เฉินน่าจะต้องการพบหลงซวง ดังนั้นนางจึงยิ้มพลางพูดขึ้นมาว่า “หรือเจ้าอยากพบยอดฝือหลงซวงผู้นั้นกัน?”
“ใช่ ข้าต้องการพบเขา” ลู่เฉินพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
“หากเจ้าต้องการพบเขา เช่นนั้นคาดว่าคงต้องรอประมุขภูเขาเรียกรวมตัวทุกคนในครั้งหน้าเสียแล้ว แต่ในขั้นตอนนี้นั้นก็นับว่าไม่แน่นอน บางครั้งก็เพียงไม่กี่ปีหรือไม่ก็ไม่กี่สิบปี หรือจนกระทั่งหลายร้อยปี ดังนั้นข้าขอแนะนำให้เจ้าปล่อยวางและออกไปจากที่นี่เสียเถิด” กานจิ
