เจ้าอย่างดี”
ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับตอบเพียงสั้น ๆ “เจ้าไม่มีความสามารถเช่นนั้น”
“ว่าอย่างไรนะ?” ชิงอีถงไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะอวดดีเช่นนี้ ผู้คนรอบ ๆ ก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาเช่นกัน
ลู่เฉินพูดขึ้นว่า “มีทักษะใดจงรีบนำออกมา อย่าเสียเวลานักเลย!”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะให้เจ้าดู!” ชิงอีถงพูดจบ จึงเดินไปตรงหน้าอีกฝ่าย จากนั้นปล่อยฝ่ามือออกไปยังลู่เฉิน และปล่อยเสียงออกไปดั่งเช่นเมื่อครู่
ทุกคนคิดว่าลู่เฉินจะล้มลงเหมือนชายผู้นั้น แต่ชายหนุ่มกลับนั่งฉีกยิ้มอยู่ตรงนั้น และไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย “เพียงเท่านี้หรือ?”
“เจ้ายังอยู่?” ชิงอีถงสงสัยขึ้นมา
“ก็เพียงแค่เคล็ดวิชาสะกดจิตธรรมดาเท่านั้น จัดการคนธรรมดายังพอได้ แต่คิดจะจัดการข้านั้น เจ้ายังอ่อนหัดเกินไป!” ลู่เฉินยิ้ม
ชิงอีถงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา “อาจจะเป็นเพราะร่างที่ข้าครอบครองนี้ ส่งผลให้พลังของข้าอ่อนแอเกินไป”
“ไม่ว่าจะเป็นร่างของผู้ใด หรือว่าร่างที่แท้จริงของเจ้าก็เป็นเช่นนี้”
“โอ้? อย่างนั้นหรือ?” ชิงอีถงพูดจบ จึงวางมือข้างหนึ่งบนไหล่ของลู่เฉิน จากนั้นทุกคนจึงได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึง
เห็นเพียงร่างที่ถูกครอบครองและลู่เฉินถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้นด้วยกันราวกับมนุษย์น้ำแข็งทั้งสอง สิ่งนี้ทำให้ทุกคนแปลกใจว่าเกิดเรื่องใดขึ้น
มีเพียงฟ่านหลงที่เผยรอยยิ้มประหลาดออกมา “ศิษย์พี่เข้าไปภายในร่างกายของเขาแล้ว!”
ปรมาจารย์หยวนกลับส่ายศีรษะ “ช่างไม่ร
