์ของตัวเอง” ปรมาจารย์หยวนรู้สึกสงสัยว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงอวดดีเพียงนี้
“สถานการณ์ของข้า?” ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มประหลาด
ปรมาจารย์หยวนจึงพูดขึ้นมา “ดูเหมือนว่า ต้องให้เจ้ารู้ถึงความแข็งแกร่งของข้าเสียหน่อย!”
พูดจบ ปรมาจารย์หยวนจึงโบกมือขวาไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ค่ายกลรอบ ๆ จึงเริ่มเคลื่อนไหว
เพียงไม่นาน ลู่เฉินจึงถูกแยกออกไปยังภายในค่ายกลโปร่งแสง ภายในค่ายกลนี้ ชายหนุ่มไม่สามารถสัมผัสถึงก้อนหินเหล่านั้นได้ ปรมาจารย์หยวนจึงตะโกนขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม ตอนนี้รู้สึกความน่ากลัวของข้าหรือไม่?”
“ค่ายกลนี้เจ้าเป็นผู้ควบคุมหรือ?” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“เหตุใดจึงต้องบอกเจ้า?”
ชายหนุ่มฉีกยิ้ม จากนั้นจึงเริ่มเดินไปรอบ ๆ
ปรมาจารย์หยวนจึงพูดขึ้นมาด้วยความแปลกใจ “เจ้าทำสิ่งใด?”
ชายหนุ่มไม่สนใจ ทำให้ปรมาจารย์หยวนไม่พอใจ เขาจึงรวบรวมไฟเพลิงขึ้นมากลุ่มหนึ่งโจมตีไปยังลู่เฉิน
แต่ชายหนุ่มมี ‘กำแพงพันชั้น’ อยู่ ดังนั้นไฟเพลิงลูกนั้นจึงโจมตีลงบน ‘กำแพงพันชั้น’ และทำลายไปเพียงบางส่วนเท่านั้น
สิ่งนี้จึงทำให้ปรมาจารย์หยวนรู้สึกสงสัยขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม ใช้เคล็ดวิชาป้องกันใดกัน?”
เพื่อคลายความสงสัย ปรมาจารย์หยวนจึงโจมตีออกไปอีกหลายครั้ง แต่ผลยังคงเป็นเช่นเดิม ไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้ ดังนั้นปรมาจารย์หยวนจึงหันแขนเสื้อไปทางลู่เฉิน จากนั้นจึงปล่อยก้อนหินพลังเพลิงพิโรธออกไปหลายก้อน
ภายใต้การควบคุมของปรมาจารย์หยวน ก้อนหิน
