วามลึกลับ ถึงแม้พวกเราจะเป็นปรมาจารย์ทั้งสิบแปด ข้าก็รู้จักเพียงแค่ไม่กี่ท่าน ส่วนคนอื่นนั้นข้าไม่เคยพบมากก่อน ยิ่งคนจากภูเขาอื่นนั้นไม่ต้องพูดถึง”
“ภูเขาลูกอื่น?”
“ใช่ หุบเขาลึกมีภูเขาอยู่หลายลูก และภูเขาทุกลูกจะมีเจ้าตำหนักอยู่”
“เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจึงอยากตามหาคนผู้หนึ่ง เขามีนามว่าหลงซวง ตามหาได้ยากหรือ?”
“ใช่ งมเข็มในมหาสมุทร!” ปรมาจารย์หยวนตอบ
ลู่เฉินไม่เชื่อคำพูดของอีกฝ่ายมากนัก “เจ้าคงไม่โกหกข้าหรอกนะ?”
“ไม่เชื่อรึ? เช่นนั้นเจ้าเข้ามา ข้าจะให้เจ้าดูความทรงจำของข้า!” ปรมาจารย์หยวนพูดอย่างตรงไปตรงมา
“ให้ข้าดูความทรงจำ?”
“ใช่ มาเถิด!” ปรมาจารย์หยวนล่อให้ลู่เฉินเข้ามาภายในค่ายกล แล้วจึงค่อยจัดการอีกฝ่าย
