่มีอะไรเกิดขึ้น
เมื่อปรมาจารย์หยวนรู้สึกว่าตนกำลังโดนดูถูก จึงรู้สึกโมโหจนรีบเคลื่อนไหวทันที แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือกระดาษยันต์นั้นเพียงแค่เผาไหม้อยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับไม่เกิดสิ่งใดขึ้น
“ประหลาดนัก เหตุใดจึงไม่มีการเคลื่อนไหว?” ปรมาจารย์หยวนรู้ว่ากระดาษยันต์นี้แตกต่างจากปกติไปเล็กน้อย จึงมีสีหน้าประหลาดใจ
ลู่เฉินฉีกยิ้มพลางมองไปยังปรมาจารย์หยวนที่อยู่ภายในค่ายกล “บอกเจ้าตามความจริง ข้าได้เพิ่มพลังบางอย่างไปยังค่ายกลนี้ ทำให้ไม่ว่าอักขระยันต์ใดก็ไม่สามารถเกิดผลภายในนั้นได้”
“เป็นไปไม่ได้ เจ้าไม่มีความสามารถเช่นนั้น” ปรมจารย์หยวนร้อนใจขึ้นมา
ชายหนุ่มยิ้ม “เจ้าคิดว่าอย่างไร?”
ปรมาจารย์หยวนไม่เชื่อจึงลองอีกครั้ง แต่ผลยังคงเป็นเช่นเดิม เพราะยังคงไม่เกิดผลใด เขาจึงเริ่มเบิกตากว้างจ้องมองไปยังลู่เฉิน
“เป็นอย่างไร? ตัดสินใจแล้วหรือไม่?”
“เจ้าอยากคุยเรื่องใดกับข้า?” ปรมาจารย์หยวนรู้ว่าไม่สามารถหนีออกไปได้ จึงทำได้เพียงดูว่าลู่เฉินคิดจะทำสิ่งใด
“หุบเขาลึกมีสิ่งใดอาศัยอยู่ และเจ้ารู้จักหลงซวงหรือไม่?” ลู่เฉินถาม
ปรมาจารย์หยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับ “หลงซวง หุบเขาลึก?”
“ใช่!”
“บอกเจ้าตามความจริง ข้าไม่รู้จัก และหุบเขาลึกนี้มีความลึกลับมาก คิดว่าทั้งชีวิตนี้ของผู้คนจำนวนมากอาจไม่มีโอกาสได้พบหน้ากัน” ปรมาจารย์หยวนอธิบาย
ลู่เฉินเอ่ยถามด้วยความสงสัย “โอ้? ไม่พบหน้ากันตลอดชีวิต?”
“หุบเขาลึกมีค
