บทที่ 595 ไม่อาจยุ่งกับลำดับความอาวุโสได้!
ผู้นำตระกูลหั่วที่ยืนอยู่ที่นั่นตกตะลึง ขณะที่หั่วเตาหลางถามว่า “เกิดอันใดขึ้น? มีปัญหาอันใดหรือ?”
“ไม่ ไม่มีปัญหา!”
“ก็ได้ ไปที่หออักษรของตระกูลหั่ว แล้วเอาทุกอย่างที่เขาต้องการให้เขา” หั่วเตาหลางออกคำสั่ง
“ขอรับ” ผู้นำตระกูลหั่วกลับมามีสติ มองดูลู่เฉินด้วยสีหน้าแปลก ๆ แต่ก็ยังพูดกับอีกฝ่ายด้วยความเคารพว่า “คุณชายลู่ เชิญขอรับ”
แต่หั่วเตาหลางไม่มีความสุขอีกต่อไป “เรียกคุณชายอันใดกัน? ต้องเรียกว่าใต้เท้า!”
ผู้นำตระกูลหั่วและทุกคนพากันตกตะลึง
ลู่เฉินกระแอมเบา ๆ “อืม ไม่เป็นไร เรียกคุณชายก็เหมือนกัน”
หั่วเตาหลางกลับส่ายหัว “นี่คือกฎ เราไม่สามารถยุ่งกับลำดับผู้อาวุโสได้”
ลำดับความอาวุโส?
ทุกคนต่างสงสัยลำดับความอาวุโสของลู่เฉิน แต่ผู้นำตระกูลหั่วไม่กล้าถาม ดังนั้นเขาจึงได้แต่พูดกับชายหนุ่มด้วยความเคารพว่า “ใต้เท้า เชิญขอรับ”
ลู่เฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้ฟาเทียน เจี่ยอัน และคนอื่น ๆ อยู่ในห้องโถงตระกูลหั่ว ในขณะที่ลู่เฉิน ผู้นำตระกูลหั่ว รวมทั้งหั่วเตาหลางทั้งสามคนออกไปจากที่นี่ด้วยกัน
หลังจากเฝ้าดูทั้งสามคนจากไปแล้ว หั่วลั่งรีบถามฟาเทียนว่า “หลวงจีนน้อย พี่ลู่ผู้นั้นมีที่มาอย่างไรกันแน่? เหตุใดบรรพบุรุษของข้าเมื่อพบเขาถึงได้สุภาพกับเขาเช่นนี้?”
“เจ้าถามข้า ข้าจะถามใครดี?” ฟาเทียนก็ดูสับสนเช่นกัน
หั่วลั่งถามอย่างหดหู่ใจ “เกิดอันใดขึ้นก