ี่มุมและ ‘หลับ’ ไปเหมือนกับว่าจู่ ๆ ก็หมดเรี่ยวแรง แต่อันที่จริงก็คือวิญญาณของหั่วเตาหลางนอนหลับอยู่ที่นั่น จึงทำให้มนุษย์ไม้สูญเสียการควบคุม
เพราะมีแค่วิธีนี้ที่จะทำให้เขาไม่อ่อนแอ
เมื่อลู่เฉินเห็นอีกฝ่ายเป็นเช่นนี้ เขาก็พลันแอบถอนหายใจ “มันไม่ง่ายเลยที่จะมีอายุหลายหมื่นปี”
จากนั้นลู่เฉินได้สร้างอักขระยันต์รอบมนุษย์ไม้ เพื่อไม่ให้ใครหรือกลิ่นอายใด ๆ มารบกวนหั่วเตาหลางที่กำลังหลับสนิท
จากนั้นชายหนุ่มก็พามนุษย์ไม้ไปที่ ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ และปล่อยให้พักผ่อนอย่างเงียบ ๆ
เมื่อผู้นำตระกูลหั่วกำลังมองหาสิ่งต่าง ๆ อยู่ตรงนั้น เขาก็เห็นทุกการเคลื่อนไหวของลู่เฉิน ดังนั้นจึงสงสัยเล็กน้อย เขาหยิบข้อมูลขึ้นมาแล้วถามว่า “ใต้เท้า บรรพบุรุษของพวกเรา?”
“เขาต้องนอนให้มาก จากนี้ถ้าไม่มีอันใดก็อย่าไปรบกวนเขา” ลู่เฉินรับข้อมูลมาและพูดขึ้น
ผู้นำตระกูลหั่วกล่าวว่า โอ้ และไม่ได้ถามคำถามใดอีก แต่เขามักจะรู้สึกแปลก ๆ ราวกับว่าบรรพบุรุษของตนต้องเชื่อฟังคำพูดของลู่เฉินอย่างไรอย่างนั้น
ลู่เฉินถามว่า “ทั้งหมดอยู่ในนี้หรือ?”
“ยังมีอีก ข้ากำลังจะหาต่อ”
“อือ ไปเถิด” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็เริ่มค้นหาข้อมูล
เห็นเพียงข้อมูลเหล่านี้ บางชิ้นเขียนบนหนังสัตว์ บางชิ้นเขียนบนกระดูกสัตว์ หรือไม่ก็บันทึกบนแผ่นไม้
แต่ชายหนุ่มกวาดตามองมันอย่างรวดเร็ว
….
อย่างไรก็ตาม ยามนี้มีกลุ่มคนหยุดอยู่ไม่ไกลจากลัทธิกระบี่สวรรค์
คนเหล
