น
ผู้อาวุโสบางคนจำมันได้และตกใจขึ้นมาทันที “อสูรตาเดียว!”
ไม่เพียงแค่นั้น ข้าง ๆ เฉินลู่ยังมีจักจั่นอัสนี ตั๊กแตนตำข้าวแขนทอง และราชาหมาป่าเหมันต์สงัดปรากฏขึ้น
ครานี้ทุกคนพลันตะลึงงัน
“สิ่งเหล่านี้คืออันใด?” บางคนสงสัย
“แมลง?”
ทุกคนในตระกูลฟางเริ่มเคร่งเครียด แต่คุณชายสี่ฟางกลับตะคอกว่า “พ่อหนุ่ม! เจ้าคิดว่าแมลงไม่กี่ตัวจะทำให้พวกเรากลัวได้หรือ?”
“โอ้? งั้นหรือ?”
หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ อสูรตาเดียวก็พ่นฟองสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนออกมา แล้วปกคลุมคนของตระกูลฟางเอาไว้
ผู้ที่มีพลังปราณอ่อนแอถูกกักขังไว้ทันที ทำให้พวกเขาไม่สามารถใช้ปราณวิญญาณของพวกเขาได้ จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็หน้าซีดด้วยความตกใจ
ทว่าผู้ที่มีพลังปราณที่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยต่างหลบหลีกได้อย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะผู้อาวุโสบางคนที่ตะโกนว่า “อยู่ให้ห่างจากเจ้านี่ไปสิบก้าว!”
พวกที่ไม่ถูกกักขังพลันถอยออกไปอยู่อีกด้าน
คุณชายสี่ฟางพาฟางคงถอยออกไปไกลกว่าสิบก้าว แต่จักจั่นอัสนีและตั๊กแตนตำขาวแขนทองกลับลงมือทันที
ฟ้าร้องและฟ้าแลบปรากฏขึ้น เงากระบี่ลำแสงสีทองเปล่งประกายออกมา
แม้แต่ผู้ที่หลบหลีกอสูรตาเดียวได้ก็ไม่สามารถหลบหนีการโจมตีของแมลงทั้งสองได้ ทำให้พวกเขาเป็นอัมพาตและถูกเฉือนด้วยกระบี่ คนในตระกูลฟางจึงร้องโหยหวนเหมือนกับภูตผี
จนกระทั่งชายชราบางคนจากตระกูลฟางก้าวไปข้างหน้าและรวบรวมปราณวิญญาณสีทองขนาดใหญ่ห่อหุ้มทุกคนไว้ข้างใน
ด้วยวิธีนี้
