อสูรตาเดียวและการโจมตีของแมลงทั้งสองจึงไม่สามารถโจมตีคนคนอื่น ๆ ของตระกูลฟางได้
แต่คนจำนวนไม่น้อยของตระกูลฟางต่างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้คุณชายสี่ฟางรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก “พ่อหนุ่ม วันนี้ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้!”
หลังจากพูดจบ แขนขาของคุณชายสี่ฟางก็เริ่มสั่น ยิ่งไปกว่านั้นตาก็พลันปิดสนิท จากนั้นเขาก็ส่งเสียงแปลก ๆ ออกมา
“คุณชายสี่ เจ้ากำลังทำอันใดอยู่?”
“หรือว่าคุ้มคลั่ง?”
“ไม่ เป็นการใช้เคล็ดวิชาอัญเชิญอสูรของตระกูลฟาง!”
“อัญเชิญอสูร? หรือว่าเขาจะเรียกอสูรปีศาจของตระกูลฟางออกมา?”
“ไม่ใช่แค่ตระกูลฟางเท่านั้น มันอาจจะดึงดูดอสูรปีศาจทั้งหมดในระยะหนึ่งร้อยลี้มาด้วย”
ในยามที่ทุกคนคิดว่าคุณชายสี่ฟางบ้าไปแล้ว อสูรวิหคบินได้ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าอันมืดมิด
เห็นเพียงวิหคเหล่านี้ตัวดำทั้งตัวเหมือนเป็ดสีดำ แต่มีปีกใหญ่มากและจงอยปากแหลมคม
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นพลันตกใจ “อสูรปลวะกินโครงกระดูก!”
หั่วลั่งก็ตกใจเช่นกัน และรีบตะโกนบอกลู่เฉินว่า “ท่านพี่ หนีเร็ว!”
คนตระกูลหั่วต่างก็หวาดกลัว “จบเห่แล้ว!”
ฟาเทียนสงสัยว่าอสูรปลวะกินโครงกระดูกคือสิ่งใด และเหตุใดผู้คนที่อยู่ตรงนั้นจึงหวาดกลัวเมื่อเห็นพวกมัน ขณะที่เจี่ยอันหน้าซีดเผือด “อสูรปลวะที่สามารถกินหัวกะโหลกได้ในตำนาน?”
“เจ้ารู้จักหรือ?” ฟาเทียนพลันสงสัย
“พระราชวังพิทักษ์เหมันต์ของพวกเรามีบันทึกอยู่” เจี่ยอันหายใจถี่กระชั้น
“โอ้? ร้ายกาจมากหรือ?”
“มันสา
