บทที่ 590 ลบความทรงจำ?
หลงซวงไม่สนใจลู่เฉิน ยังคงใช้กระบี่วิญญาณของตนฟันไปบริเวณรอบ ๆ ด้วยความเร็วอย่างบ้าคลั่ง
“ช่างดื้อดึงเสียจริง!” ชายหนุ่มอดที่จะส่ายศีรษะไม่ได้ จากนั้นจึงนำคุณชายฟางเอ๋อออกไปนอกปราการวิญญาณและเริ่มตรวจสอบ
เมื่อหลงซวงเห็นอีกฝ่ายตรวจสอบดูนั้นก็หัวเราะขึ้นมา “เขาไม่สามารถตื่นขึ้นมาได้”
“เจ้าทำสิ่งใดกับเขา?” ลู่เฉินเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ
“ข้าใช้เคล็ดวิชาสะกดจิต และเคล็ดวิชาสะกดจิตนี้ก็สามารถทำให้เขาหลับลึก และฟังคำสั่งของข้า” เมื่อหลงซวงพูดจบ ก็เผยรอยยิ้มประหลาดออกมา
และในขณะนั้นเอง คุณชายฟางเอ๋อได้ลืมตา และโจมตีไปยังลู่เฉิน
แต่การซุ่มโจมตีเช่นนี้ สำหรับชายหนุ่มแล้วนับว่าอ่อนแอเกินไป
ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่เป็นอะไร ทั้งยังใช้คำสาปภูตพันรัดคุณชายฟางเอ๋อผู้นี้ไว้
ทันใดนั้นเอง ดวงตาทั้งสองข้างของคุณชายฟางเอ๋อกลับกลายเป็นสีแดง จากนั้นวิญญาณจึงเริ่มดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง
หลงซวงไม่คิดว่าการซุ่มโจมตีของคุณชายฟางเอ๋อนั้นจะไม่เป็นผล “สมควรตาย!”
“ยังจะสู้หรือ?” ลู่เฉินกักขังคุณชายฟางเอ๋อไว้ ก่อนจะมองไปยังหลงซวง
หลงซวงมองไปยังชายหนุ่มด้วยแววตาเย็นชา “ข้าจะไม่เจรจาใด ๆ กับเจ้า”
“ไม่เจรจาหรือ? ได้ ข้าจะรอจนกว่าเจ้าจะยอมเจรจา” ลู่เฉินยิ้ม
“ฝันไปเถิด!” หลงซวงตะโกนลั่น
ชายหนุ่มฉีกยิ้ม จากนั้นเงาวิญญาณอัสนีก็เลือนรางและหายไปในที่สุด
หลงซวงมีสีหน้าเปลี่ยนไป “เจ้าหนุ่ม เจ้าอยู่ที่ใด?”
