ข้าไปดูเสียหน่อย”
เพียงเห็นฟาเทียนเดินเข้าไป แต่เมื่อเขาพบว่าคุณชายฟางเอ๋อผู้นี้ไม่มีแม้ลมหายใจใด ๆ แล้วก็พูดขึ้นมาด้วยความแปลกใจว่า “คุณชายฟางเอ๋อตายแล้วหรือ?”
เมื่อหั่วลั่งเห็นว่าฟาเทียนไม่เป็นอะไร เขาจึงเดินเข้าไป จากนั้นจึงเริ่มตรวจสอบกายเนื้อนี้ด้วยกัน
เมื่อตรวจสอบแล้วจึงพบว่าคุณชายฟางเอ๋อได้ตายไปแล้วจริง ๆ
สิ่งนี้ทำให้หั่วลั่งตกตะลึง
ผู้นำตระกูลหั่วและคนอื่น ๆ เห็นเช่นนั้นก็ค่อย ๆ เดินเข้าไป วานรตัวใหญ่จึงพูดขึ้นว่า “เขามาแล้ว”
เขามาแล้ว?
ทุกคนยังไม่ทันได้ตอบโต้ใด ๆ เงาวิญญาณอัสนีของลู่เฉินก็ลอยออกมา และกลายเป็นคนปกติก่อนจะพูดขึ้นว่า “เหตุใดจึงดูคึกคักเพียงนี้?”
เมื่อหั่วลั่งเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เป็นอะไร เขาก็พูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า “ท่านพี่ ท่านทำให้ข้ากลัวเสียแล้ว”
ฟาเทียนฉีกยิ้ม “ข้าบอกแล้ว ผู้อาวุโสต้องไม่เป็นอันใดแน่นอน!”
เมื่อครู่ฟาเทียนคอยพูดปลอบทุกคนโดยตลอด ส่วนวานรตัวใหญ่นั้นก็ทำตามคำสั่งของลู่เฉินที่ไม่ให้ทุกคนเข้าไป
แต่ผู้นำตระกูลหั่วยังคงขมวดคิ้วมุ่น “คุณชายฟางเอ๋อผู้นี้?”
“ถูกฆ่าแล้ว” ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ
“ถูกฆ่าหรือ?” ผู้นำตระกูลหั่วตกตะลึงจนหน้าถอดสี เพราะถึงอย่างไรคุณชายฟางเอ๋อก็เป็นหัวหน้าตระกูลฟาง แต่กลับมาตายตกอยู่ที่นี่ หากเรื่องนี้กระจายออกไป ตระกูลหั่วอาจจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นได้
ลู่เฉินขานรับ “ใช่ และข้าได้แจ้งบุตรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้าให้มาที่นี่แล้ว”
