บทที่ 588 มือถือกระบี่วิญญาณคู่ ความเร็วราวกับภูตผี!
ผู้นำตระกูลหั่วยังคงอธิบายต่อไป “เมื่อกลายเป็นต้นไม้ เช่นนั้นก็จะได้เป็นเพียงต้นไม้ไปตลอดกาล”
“ท่านพ่อ เช่นนั้นเขา…?” เมื่อหั่วลั่งเห็นว่าลู่เฉินกำลังจะได้รับผลกระทบจากไอพิษสีดำเหล่านั้นก็เริ่มร้อนใจขึ้นมา
ผู้นำตระกูลหั่วมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก “เช่นนั้น เมื่อคุณชายฟางเอ๋อได้กลืนกินผลมารเหมันต์ไป หากพวกเราเข้าไปตอนนี้ ก็มีแต่จะถูกเขาดูกซับพลังปราณไปจนแห้ง!”
“ถ้าอย่างนั้น เราควรจะโจมตีคุณชายฟางเอ๋ออย่างไรกัน?” หั่วลั่งถาม
“ตอนนี้เขาตกอยู่ในสภาพของต้นไม้ การโจมตีส่วนมากมักจะไม่มีผลใด ๆ กับเขา!” ผู้นำตระกูลหั่วส่ายศีรษะ
หั่วลั่งไม่เชื่อ จึงเริ่มโจมตีคุณชายฟางเอ๋อที่ทั้งร่างเต็มไปด้วย ‘ตะไคร่น้ำ’ และได้กลายเป็นต้นไม้ที่อยู่ห่างออกไปอย่างบ้าคลั่ง
แต่ไม่ว่าจะโจมตีเช่นไร เมื่อไปกระทบกับอีกฝ่ายกลับไม่เกิดผลใด ๆ
นั่นจึงทำให้ตระกูลหั่วและฟาเทียนรวมถึงคนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกแปลกใจ
ส่วนวานรตัวใหญ่นั้น คิดจะเข้าไป แต่ลู่เฉินกลับพูดกับมันเพียงสั้น ๆ “อย่าเข้ามา ข้าจัดการได้!”
“จัดการ? เจ้าหนุ่ม เจ้าพูดตลกหรือไร?” คุณชายฟางเอ๋อเองก็เผยรอยยิ้มประหลาดออกมา
แต่ชายหนุ่มกลับจ้องมองไปยังคุณชายฟางเอ๋อพลางเอ่ยว่า “เจ้ายังไม่เห็นหรือ?”
“เห็นสิ่งใดกัน?” คุณชายฟางเอ๋อไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงสิ่งใด
ลู่เฉินมองไปยังมวลอากาศสีดำรอบ ๆ ตน “เจ้าลองดูมวลอากาศเหล่านี
