้สิ มันไม่สามารถทำอันใดข้าได้เลย”
คำพูดดังกล่าวราวกับเตือนสติทุกคน
เพราะเมื่อเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ชายหนุ่มกลับไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย
นี่จึงทำให้ทุกคนต่างแปลกใจว่าเกิดเรื่องใดขึ้น คุณชายฟางเอ๋อไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปไม่ได้!”
ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา เพราะว่าวิญญาณทั้งเก้าส่วนของเขา มีส่วนหนึ่งเป็นวิญญาณที่ไม่ว่าพืชพิษใดหรือพลังใดที่ทำให้เขากลายเป็นพืช เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาต้องถูกเม็ดยา ‘วิญญาณ’ นั้น ดูดซับไปจนหมดสิ้น
แต่คุณชายฟางเอ๋อไม่รู้ ยังคิดว่าลู่เฉินเป็นเพียงคนธรรมดา ไม่สามารถดูดซับพลังเหล่านี้ได้ ดังนั้นเขาจึงเพิ่มพลังอยู่ตลอด
ชายหนุ่มหัวเราะ “อย่าเสียเวลานักเลย!”
เมื่อพูดจบ ลู่เฉินจึงเริ่มกลับมาเป็นฝ่ายดูดซับพลังบนร่างของคุณชายฟางเอ๋อ ทำให้อีกฝ่ายที่เป็นต้นไม้นั้นเริ่มแห้งเฉาลง
ผู้คนที่มองดูอยู่นั้นต่างก็ชี้ไม้ชี้มือมา
“ดูนั่น คุณชายฟางเอ๋อกลายเป็นต้นไม้แห้งเฉาไปแล้ว?”
“เกิดเรื่องใดขึ้น?” ทุกคนพลันตกตะลึงขึ้นมา
โดยเฉพาะ ‘ตะไคร่น้ำ’ บนร่างของคุณชายฟางเอ๋อ ที่ค่อย ๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้น ทุกคนในบริเวณนั้นก็ยิ่งตกตะลึง
ส่วนคุณชายฟางเอ๋อ เมื่อเห็นว่าพลังภายในของตนกำลังจะหมดไป จึงเริ่มกระวนกระวายขึ้นมา “ข้า พลังของข้า!”
“พลังเหล่านี้ เดิมทีก็ไม่ใช่ของเจ้า!” ชายหนุ่มยิ้มชั่วร้าย
คุณชายฟางเอ๋อรู้สึกโมโห “เจ้าสารเลว ข้าจะฆ่าเจ้า!”
อย่างไรก็ตาม พลังของคุณชายฟางเอ๋ออ่อนแอลงเป็นอย่างมาก แ
