้นี้กินผลมารเหมันต์เข้าไป เพียงแต่เขาน่าผิดหวังเกินไป เพียงไม่นานก็ถูกเจ้าจัดการเสียแล้ว”
เมื่อชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้น ก็เอ่ยถามด้วยท่าทางจริงจัง “ผู้มีอำนาจที่อยู่เบื้องหลังเจ้าคือผู้ใด?”
“เจ้าลองทายดู” อีกฝ่ายเผยรอยยิ้มประหลาด
ลู่เฉินพึมพำออกมา “ราชันย์หลังค่อม? ราชันย์กระดูกภูต? หรือว่าราชันย์ไร้กระดูก? หรือจะเป็นสำนักเหมันต์สงัด…หรือ…”
เห็นท่าทางการพูดจาที่มั่นใจของอีกฝ่าย ชายผู้นั้นจึงพูดขึ้นมา “ข้ามีนามว่าหลงซวง ทุกคนมักจะเรียกข้าว่า หลงซวงกุ่ย”
ลู่เฉินไม่รู้จักชายผู้นี้ หลงซวงผู้นั้นจึงฉีกยิ้มก่อนจะตอบกลับ “เอาล่ะ ไม่ต้องคิดแล้ว อย่างไรก็ให้ข้าได้ชมพลังของเจ้าเสียหน่อย!”
ชายหนุ่มเพียงแค่ปรายตามองคุณชายฟางเอ๋อ
ขณะนั้นเองคุณชายฟางเอ๋อพลันรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก
หลงซวงคลี่ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องดูแล้ว เขามีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน”
ลู่เฉินมองไปยังหลงซวง จากนั้นจึงใช้คำสาปภูต
โซ่ตรวนเหล่านั้นค่อย ๆ พุ่งออกไป
จากนั้นหลงซวงที่มีความรวดเร็วเป็นอย่างมากก็หลบได้ในทันที ทำให้การโจมตีของลู่เฉินไร้ผล และไม่สามารถกักขังอีกฝ่ายไว้ได้ หลงซวงผู้นั้นจึงพูดด้วยความพึงพอใจ “เป็นอย่างไร ความเร็วของข้า ใช้ได้หรือไม่!”
ชายหนุ่มอดชมเชยออกมาไม่ได้ “ความเร็วของเจ้า นับว่าเก่งกาจมากนัก”
“เช่นนั้น เจ้ายังมีวิธีอื่นหรือไม่?” หลงซวงเยาะเย้ยลู่เฉิน
ชายหนุ่มเผยรอยยิ้ม “ผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่ส่งเจ้ามา ค
