ั่วเท่านั้นที่สามารถเรียนได้ และหากกระบี่ดอกไม้เพลิงนี้ยิ่งมีขั้นที่สูงขึ้นไปก็จะยิ่งเรียนได้ยากขึ้น
แต่ลู่เฉินเพียงแค่เคลื่อนไหว เขาก็สามารถปล่อยกระบี่ดอกไม้เพลิงออกมาได้กว่าพันเล่ม
หั่วลั่งพูดด้วยน้ำเสียงติดขัด “ท่านพ่อ กระบี่เพลิงของตระกูลหั่ว ขั้นสูงสุดนั้นมีกี่เล่มกัน?”
“ถึงแม้ตระกูลหั่วจะมียอดฝีมือ แต่เมื่อก่อนจนถึงบัดนี้ มากสุดก็เพียงแค่ห้าร้อยกว่าเล่ม” ผู้นำตระกูลหั่วรู้สึกสับสน
ส่วนคุณชายฟางเอ๋อก็ตกตะลึงขึ้นมาเช่นกัน เพราะกระบี่ดอกไม้เพลิงนี้กำลังดูดซับพลังภายในของเขาอย่างบ้าคลั่ง มันทำให้เขาโมโหจนก่นด่าอีกฝ่าย “เจ้าหนุ่ม ข้าจะฆ่าเจ้า!”
เห็นเพียงคุณชายฟางเอ๋อปล่อยหมัดขึ้นไปกลางอากาศ
ครั้งนี้คุณชายฟางเอ๋อคิดว่าแม้ไม่มีค่ายกล ตนก็สามารถฆ่าลู่เฉินได้แน่
แต่สิ่งที่ทำให้คุณชายฟางเอ๋อคาดไม่ถึงก็คือ เมื่อเขารวบรวมหมัดและปล่อยออกไป ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินก็สามารถต้านการโจตีของเขาไว้ได้อย่างง่ายดาย ทำให้คุณชายฟางเอ๋อ รวมทั้งคนตระกูลหั่วแต่ละคนต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
โดยเฉพาะผู้นำตระกูลหั่วที่พูดด้วยความสับสนว่า “เขาไม่ได้เป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ใช่หรือไม่?”
“ท่านพ่อ อย่าดูเพียงแค่เขาเป็นขั้นหลอมแก่นแท้ แต่ความสามารถของเขานั้นสามารถเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ และยังเคยทำลายค่ายกลกระบี่สังหาร ดังนั้นนับว่าเก่งกาจกว่าท่านนัก” หั่วลั่งพูดด้วยความพึงพอใจ
ผู้นำตระกูลหั่วได้สติกลับม
