กินพลังปราณของผู้คนบริเวณรอบ ๆ ดังนั้นตอนนี้พลังปราณของผู้คนเหล่านั้น ได้ถูกเจ้ากลืนกินไปแล้ว” อีกฝ่ายหัวเราะดังลั่น
“เจ้าว่าอย่างไรนะ?” คุณชายฟางเอ๋อตกตะลึงจนหน้าเปลี่ยนสี
“ถ้าหากอยากแข็งแกร่งขึ้น ก็ยิ่งต้องกลืนกินพลังปราณของคนจำนวนมากขึ้น!” น้ำเสียงของอีกฝ่ายดูทรงพลังมาก และนั่นก็ยิ่งทำให้คุณชายฟางเอ๋อถูกกระตุ้นขึ้นมา
โดยเฉพาะเมื่อคิดไปถึงผู้คนจำนวนมากในลัทธิกระบี่สวรรค์ ถ้าหากกลืนกินพลังปราณของคนเหล่านั้น ไม่เพียงแค่ตนจะแข็งแกร่งขึ้น ยังสามารถรวมลัทธิกระบี่สวรรค์เป็นหนึ่งเดียวได้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ คุณชายฟางเอ๋อก็รีบเดินออกไปจากตรงนี้ทันที
เขาเห็นเพียงกลุ่มชายชราด้านนอกประตที่ค่อย ๆ หมดสติไปทีละคน
ส่วนตระกูลฟางที่กำลังเข้ามาใกล้นั้น เพียงแค่เดินเข้ามาห่างคุณชายฟางเอ๋อระยะเพียงสิบเก้า ก็จะกลายเป็นคนชราทันที จากนั้นจึงค่อย ๆ หมดสติไป
เมื่อเห็นดังนั้น ผู้คนที่มองอยู่ไกล ๆ แต่ละคนก็เริ่มหวาดกลัวขึ้นมา แต่คุณชายฟางเอ๋อไม่ใด้อธิบายใด ๆ แก่พวกเขา เพียงแค่ออกไปจากตระกูลฟางเท่านั้น
…
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินและคนอื่น ๆ ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นภายในตระกูลฟาง เพราะพวกเขาได้มาถึงยังสถานที่แห่งหนึ่งด้านหลังของภูเขาลูกนี้แล้ว
ภายในนั้นเป็นสถานที่ของตระกูลหั่ว
เมื่อหั่วลั่งมาถึง จึงได้เห็นศิษย์ของตระกูลหั่วจำนวนไม่น้อยกำลังลาดตระเวนอยู่รอบ ๆ
และเมื่อคนเหล่านั้นเห็นคนนอก จึงรีบสกัดลู่เฉินและคนอื่น ๆ ไว
