งาสีดำนั้นโจมตีอย่างอิสระ
นี่จึงทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์เบิกตากว้างอย่างตกตะลึง “เป็นไปได้อย่างไร?”
“เปลี่ยนเป็นวิธีอื่นเถิด ทางที่ดีที่สุดคืออย่าใช้เคล็ดวิชาภูต หรือว่ายอมแพ้และมอบจี้หยกให้ข้าซะ” คำพูดของชายหนุ่มทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์รู้สึกราวกับตนกำลังโดนดูถูก จึงรวบรวมเงาสีดำออกมามากยิ่งขึ้น
เงาสีดำเหล่านี้ค่อย ๆ ถือ ‘กระบี่’ ฟันไปยังอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่งต่อไป ลู่เฉินจึงมองด้วยความแปลกใจ “เจ้าคงไม่ได้มีเพียงวิธีนี้วิธีเดียวใช่หรือไม่?”
“เจ้ากล้าดูถูกข้า?”
“ไม่ได้ดูถูก แต่แนะนำให้เจ้าใช้วิธีอื่น”
แต่คำพูดเช่นนี้ ทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์รู้สึกโมโหมากขึ้นกว่าเดิม เขาจึงลุกขึ้นยืน และยื่นมือขวาออกมา จากนั้นจึงรวบรวม ‘กระบี่ทมิฬ’ เล่มจริงออกมา
บุตรศักดิ์สิทธิ์ออกแรงกวัดแกว่ง กระบี่นี้จึงปล่อยเงากระบี่สีดำออกมาและพุ่งไปยังลู่เฉิน ชายหนุ่มเปิด ‘กำแพงพันชั้น’ ทันที และในขณะเดียวกันนั้น ขณะที่กำลังต้านทานเงากระบี่ของอีกฝ่าย เขาก็พูดขึ้นมาว่า “เช่นนี้ดีขึ้นมาหน่อย”
ดีขึ้นมาหน่อย?
ความโมโหภายในใจของบุตรศักดิ์สิทธิ์จึงเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนใช้กระบี่ชี้ไปยังอีกฝ่าย “เจ้าหนุ่ม คงจะไม่คิดว่าข้าทำอันใดเจ้าไม่ได้หรอกนะ?”
“นำพลังทั้งหมดของเจ้าออกมาซะ” ลู่เฉินจ้องมองไปยังบุตรศักดิ์สิทธิ์
บุตรศักดิ์สิทธิ์พุ่งตัวไปตรงหน้าชายหนุ่มทันที ก่อนจะใช้กระบี่ฟันไปยัง ‘กำแพง’ บนร่างของลู่เฉิน กำแพงเหล่านั้นจึงค่อย ๆ
