อบจี้หยกให้แก่ลู่เฉิน
ลู่เฉินแสยะยิ้มออกมา “พูดมามากมายเพียงนี้ เจ้ากลับบอกว่าไม่ให้?”
“เช่นนั้นจำเป็นต้องรอดู ว่าเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้หรือไม่!” เมื่อบุตรศักดิ์สิทธิ์พูดจบ ก็ถือโอกาสปล่อยกำปั้นออกไปทันที
เงาหมัดสีดำพุ่งไปยังอีกฝ่าย
เงาหมัดนี้ทะลุผ่านลู่เฉิน และโจมตีลงบนวิญญาณของเขา อย่างไรก็ตาม หมัดเคล็ดวิชาภูตนี้ สำหรับหรับลู่เฉินแล้วยังคงไม่ได้ผล ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ และยังคงยืนอยู่ตรงนั้นพลางเอ่ยถามขึ้นว่า “ต่อเลยหรือไม่?”
บุตรศักดิ์สิทธิ์พลันขมวดคิ้ว “ดูเหมือนว่า ข้าคงทำได้เพียงใช้กลอุบายสังหารเสียแล้ว”
“เพียงแค่จี้หยกชิ้นหนึ่งเท่านั้น เหตุใดจึงต้องทำให้วุ่นวายเช่นนี้?” ลู่เฉินไม่รู้จริง ๆ ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดสิ่งใด
บุตรศักดิ์สิทธิ์ปรบมือเพียงหนึ่งครั้ง รอบ ๆ จึงเริ่มเกิด ‘ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลง’ ทันที จากนั้นค่ายกลหนึ่งจึงปรากฏออกมากักขังชายหนุ่มไว้ภายในนั้น และภายในค่ายกลนั้นมีลมกระโชกแรง ราวกับจะทำให้ลู่เฉินขาดออกเป็นชิ้น ๆ ได้
“เจ้าวางแผนที่จะใช้ค่ายกลในการเอาชนะข้าหรือ?” ชายหนุ่มย้อนถาม
“เพียงแค่เอาชนะเจ้า ไม่ว่าวิธีใดข้าก็ย่อมใช้มัน” บุตรศักดิ์สิทธิ์ตอบด้วยท่าทางเคร่งขรึม
ลู่เฉินฉีกยิ้ม “เช่นนั้น เจ้าคงดูถูกข้าเกินไปเสียแล้ว”
พูดจบ ลู่เฉินจึงปล่อยพลังปราณออกไปยังพื้นที่บางส่วนภายในค่ายกล และเมื่อพื้นที่นั้นถูกพลังปราณสัมผัส พลังของค่ายกลจึงอ่อนแอลงเรื่อย ๆ จน
