แต่ตอนนี้เมื่อเห็นอีกฝ่ายถูกควบคุม เขาก็เริ่มพึมพำ “เจ้าหลอกข้าได้อย่างไร?”
ทันทีที่พูดจบ ร่างกายของลู่เฉินก็สั่นเทา และเชือกสีทองก็สูญเสียความแวววาว จากนั้นเสียง ‘ฉึบ’ ก็ดังขึ้นพร้อม ๆ กับเชือกที่ขาดสะบั้น
คนของลัทธิกระบี่สวรรค์ตกตะลึงตาค้างทันที
บางคนพูดด้วยความงุนงงว่า “เชือกทองของคุณชายน้อยฟางขาดแล้วจริงหรือ?”
“เชือกทองนี้เป็นสมบัติวิญญาณสวรรค์ระดับเก้าดาวเชียวนะ!”
“ใช่!”
จากนั้นพวกเขาก็มองไปที่ฟางคง
รอยยิ้มของฟางคงหายไปแล้วในยามนี้ และมีใบหน้าที่ดำคล้ำมาแทนที่ เขายังคงจ้องมองอีกฝ่ายตาเขม็ง “พ่อหนุ่ม เมื่อครู่เจ้าทำอันใดกับสมบัติวิญญาณของข้า?”
ก่อนที่ชายหนุ่มจะพูด หั่วลั่งก็พูดอย่างตื่นเต้นว่า “แน่นอนว่าต้องใช้พลังอันทรงพลังทำลายสมบัติอาคมของเจ้าให้แหลกละเอียด!”
“หั่วลั่ง ข้าไม่ได้ถามเจ้า!” ฟางคงพูดอย่างโมโห
“อันใดกัน? แพ้ไม่เป็นหรือ?” หั่วลั่งพูดอย่างมีชัย
“มันยังไม่จบ! จะนับว่าแพ้ได้อย่างไร?” ฟางคงตะโกนใส่ จากนั้นแสงสีทองก็รวมตัวกันที่มือขวาของเขา และแสงสีทองนี้ก็กลายเป็นลูกกลมเกลี้ยงสีทอง
หั่วลั่งเตือนลู่เฉินทันทีว่า “ระวัง! ผู้ชายคนนี้จะโจมตีเจ้าด้วยเคล็ดวิชาลูกแก้วทองคำ!”
ลู่เฉินไม่รู้ว่าเคล็ดวิชาลูกแก้วทองคำคือสิ่งใด แต่เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้
แต่เจี่ยอันที่อยู่อีกด้านหนึ่งพลันพูดกับลู่เฉินอย่างร้อนใจว่า “พลังของเคล็ดวิชาลูกแก้วทองคำนี้ไม่ธรรมดา เจ้าต้องระมัดระว
