่าเกิดเรื่องราวใดขึ้น แต่ลู่เฉินไม่ได้จริงจังกับมันและเดินหน้าต่อไป
เจี่ยอันรู้สึกกระวนกระวายใจมากและพูดกับอีกฝ่ายว่า “พี่ลู่ ดูจากเครื่องแต่งกายของพวกโจรแล้ว น่าจะมาจากขุมอำนาจเดียวกัน และขุมอำนาจนี้ก็มีอำนาจในสวนผลไม้วิญญาณนี้!”
“ตราบใดที่พวกเขาไม่ยุ่งกับข้า พวกเขาก็จะไม่เป็นไร แต่ถ้าพวกเขายุ่งกับข้า ขุมอำนาจนี้ก็จะถูกกำจัด” คำพูดของชายหนุ่มทำให้เจี่ยอันอึ้งไปในทันที
ฟาเทียนมองไปที่เจี่ยอันด้วยรอยยิ้ม “ดูสิ ไม่ว่าผู้ใดก็ล่วงเกินผู้อาวุโสไม่ได้!”
เจี่ยอันสงสัยว่าชายหนุ่มคนนี้น่ากลัวขนาดนั้นจริง ๆ หรือ?
ในยามนี้จู่ ๆ ก็มีเสียงกระทบพื้นราวกับว่ามีกลไกบางอย่างถูกสัมผัสดังขึ้น
เจี่ยอันพลันตื่นตกใจ “แย่แล้ว!”
