ยน “ไปเถิด”
ฟาเทียนเห็นลู่เฉินเดินไปด้านหน้า เขาจึงก้าวเดินตามไป
เจี่ยอันรู้สึกกังวลใจ เพราะอสูรตาเดียวนั้นนับว่าจัดการได้ยาก แต่ลู่เฉินที่มีคนเพียงไม่กี่คนกลับไม่คิดที่จะหยุด
เจี่ยอันจึงพูดว่า “อีกไม่นาน ถ้าแสงสีดำของมันสว่างขึ้นมา จะต้องหลบซ่อนให้เร็วที่สุด รู้หรือไม่?”
ฟาเทียนพยักหน้า
ลู่เฉินและฉีฉีน้อยไม่สนใจ แต่กลับเดินไปด้านหน้าตามทางของตน
จนกระทั่งทุกคนได้เห็นแสงสีขาวจาง ๆ สว่างขึ้นมา ฟาเทียนจึงตะโกนออกมาเป็นคนแรก “ดูนั่น! ปากถ้ำนั่น! มีบางอย่างเป็นสีเขียวอยู่จริง ๆ”
เห็นเพียงของสิ่งนั้นดูเหมือนหอยทากตัวหนึ่ง แต่หอยทากตัวนี้มีร่างสูงและมีเพียงดวงตาข้างเดียว
ไม่เพียงเท่านั้น หอยทากตัวนี้ยังแผ่กระจายแสงสีเขียวออกมา
ตอนแรกฟาเทียนยังหัวเราะออกมา จากนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “นี่คือหอยทากตัวใหญ่หรือ?”
“มันคืออสูรตาเดียว” เมื่อเจี่ยอันพูดจบ อสูรปีศาจตาเดียวจึงเปล่งแสงสีดำออกมาทันที
เจี่ยอันตกใจ “ระวัง!”
แต่ฟาเทียนและฉีฉีน้อยที่ยืนอยู่ด้านหน้านั้นไม่สามารถหลบได้ทัน ทำให้แสงสีดำนั้นโจมตีทั้งสองคน จากนั้นร่างของทั้งสองจึงค่อย ๆ แข็งตัว และกลายเป็นหินสองก้อนในที่สุด
เจี่ยอันพลันร้อนใจ จึงตะโกนไปยังลู่เฉิน “พาพวกเขาเข้ามา รีบถอย!”
เมื่อพูดจบ เจี่ยอันจึงรวบรวมเกล็ดหิมะกลุ่มหนึ่งขึ้นมาปกคลุมไว้ และสกัดไว้ที่เส้นทางด้านหน้า เพื่อป้องกันอสูรปีศาจโจมตีเข้ามาอีกครั้ง
ทว่าใครจะรู้ว่าชายหนุ่มเพียง
