่ภายในพระราชวังสินธุเหมันต์มากเพียงใด?” ปรมาจารย์สยบมารเอ่ยถามด้วยความสงสัย
อวี่ซานเส้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับ “ช่วงไม่กี่ปีมานี้ เราส่งคนเข้าไปบางส่วน เพื่อกำจัดผู้ที่มีร่องรอยไม่ชัดเจน รวมถึงผู้ที่ออกมา ดังนั้นภายในนั้นน่าจะมีผู้รอดชีวิตอยู่มากกว่าพันคน”
ปรมาจารย์สยบมารพูดด้วยท่าทางจริงจัง “เช่นนั้น เราสามารถคลื่อนไหวพลังเหล่านั้นได้หรือไม่?”
“คนเหล่านี้ฟังเพียงคำสั่งของผู้นำ ถ้าหากพวกเราไป พวกเขาอาจจะไม่ช่วยพวกเรา” อวี่ซานเส้ากล่าว
“สามารถให้เจ้าหนุ่มผู้นั้นเป็นฝ่ายยั่วยุพันธมิตรกำจัดมารของเรา เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาก็จะตอบโต้กลับ” ปรมาจารย์สยบมารเสนอขึ้น
อวี่ซานเส้าดูหมือนจะเข้าใจบางอย่างจึงพูดขึ้นมา “พี่จ้าว อยากดึงดูดเจ้าหนุ่มผู้นั้นและคนเหล่านั้นให้ต่อสู้กัน?”
“ใช่!” ปรมาจารย์สยบมารขานรับ
อวี่ซานเส้ารู้สึกพอใจมาก “วิธีนี้นับว่าดี!”
ปรมาจารย์สยบมารมองอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดว่า “อีกสักครู่ พวกเราแปลงโฉมเสียหน่อย จากนั้นจึงค่อยตามไป!”
“แปลงโฉม?” อวี่ซานเส้าแปลกใจ
“ข้าได้เชิญปรมจารย์แปลงโฉมของพันธมิตรกำจัดมารมา!” เมื่อปรมาจารย์สยบมารพูดจบ จึงเผยเสียงหัวเราะประหลาด
“หรือว่าจะเป็นนาง?” ปรมาจารย์สยบมารตกใจขึ้นมาทันที
