นต้องกระโดดขึ้นไป และไม่สามารถบินขึ้นไปได้เพราะที่นี่อยู่ภายใต้เขตห้ามบิน
ตอนแรกฟาเทียนไม่รู้จึงลองบินขึ้นไป แต่เพียงแค่บินห่างจากบันไดไปได้เล็กน้อย ทั้งร่างของเขาก็ถูกกระแทกเข้ากับบันได จากนั้นเขาจึงถามด้วยความสงสัย “นี่บันไดประหลาดอันใดกัน?”
เจี่ยอันจึงพูดว่า “บันไดนี้มีเรื่องแรงดึงดูดที่แข็งแกร่งมาก ดังนั้นบันไดทุกขั้นเราจึงทำได้เพียงกระโดดขึ้นไปช้า ๆ และไม่สามารถบินขึ้นไปได้ มิเช่นนั้นอาจจะทำให้ตนเองตกลงมาได้ง่าย ๆ”
“แปลกประหลาดเพียงนี้เชียวหรือ?” ฟาเทียนพูดด้วยความประหลาดใจ
ฉีฉีน้อยไม่เชื่อจึงแปลงตัวเป็นอินทรีคิดจะบินขึ้นไป แต่ผลยังคงเป็นเช่นเดิม บินขึ้นเพียงแค่ไม่กี่ขั้นก็ตกลงมากระแทกกับบันได “เจ็บมาก!”
ฟาเทียนจึงเยาะเย้ยว่า “ให้เจ้าได้แสดงความสามารถ!”
ฉีฉีน้อยสบถออกมา “หลวงจีนน่าเกลียด ให้มันน้อย ๆ หน่อย!”
ชายหนุ่มมองไปยังบันไดรอบ ๆ พลางพูดว่า “อย่าเสียเวลาเลย!”
เมื่อพูดจบ ลู่เฉินจึงเดินนำพวกเขาและกระโดดขึ้นไปบนบันไดด้วยกัน ทุกครั้งที่กระโดดก็จะต้องหยุดพักหนึ่งครั้ง
เป็นเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนของพระราชวังพิทักษ์เหมันต์คอยเฝ้ามองดูอยู่บริเวณทางขึ้นบันไดอย่างเงียบ ๆ
และในขณะนั้นเอง ไม่ไกลออกไปนัก อวี่ซานเส้าได้ใช้กระจกเพื่อส่องดูลู่เฉินและคนอื่น ๆ ที่กำลังขึ้นบันไดไป
“พี่จ้าว ท่านดูนั่น พวกเขาขึ้นไปบันไดไปแล้ว?” อวี่ซานเส้าพูดด้วยสีหน้าไม่สู้ดี
“พวกเราพันธมิตรกำจัดมาร มีคนอยู
