่เพียงไม่กี่ครั้งก็ช้าลง และยังถูกราชาหมาป่าเหมันต์สงัดกลืนกินลงไป
ฉีฉีน้อยเห็นเช่นนั้นก็บินออกไป แช่แข็งคนจำนวนมากไว้ทันที
อวี่ซานเส้าหวาดกลัวจนบินออกไป แต่หยวนเส่าชิงที่อยู่ภายในขวดนั้นไม่สามารถหนีออกไปได้ จึงทำได้เพียงเบิกตามองลู่เฉินที่เดินเข้ามาและหยิบขวดขึ้น
หยวนเส่าชิงที่อยู่ภายในขวดหวาดกลัวจนตัวสั่น “เจ้า เจ้าคิดจะทำสิ่งใด?”
“เดิมที ครั้งทีแล้วเจ้าหนีไป ข้าก็ไม่คิดจะสนใจเจ้าแล้ว แต่เจ้ามักจะแสวงหาความตายอยู่ตลอด”
หยวนเส่าชิงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงติดขัด “อย่า อย่าฆ่าข้า!”
“บอกเหตุผลในการไม่ฆ่าเจ้ามาสักข้อ?” ลู่เฉินควบคุมขวดนั้นไว้ ทำให้หยวนเส่าชิงที่คิดหนีไม่สามารถหนีออกไปได้ จึงพูดด้วยความร้อนใจว่า “ข้ารู้เรื่องของพันธมิตรกำจัดมารมากมาย เพียงแค่เจ้าไว้ชีวิตข้า ไม่ว่าเรื่องใดข้าก็สามารถบอกเจ้าได้ เช่นนี้ต่อไปหากมีคนของพันธมิตรกำจัดมารคิดจะจัดการเจ้า ข้าสามารถช่วยเจ้าได้”
“เช่นนี้ ถือว่าเจ้าทรยศพันธมิตรกำจัดมารมิใช่หรือ?” ชายหนุ่มมองหยวนเส่าชิงด้วยรอยยิ้ม
“ข้า ข้าเป็นเช่นนี้แล้ว สำหรับพันธมิตรกำจัดมารแล้ว ไม่นับว่ามีประโยชน์อันใด” หยวนเส่าชิงรีบอธิบายออกมา
แต่ลู่เฉินไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด ชายหนุ่มเพิ่มตราประทับวิญญาณให้หยวนเส่าชิง
จากนั้นก่อนที่ตราประทับวิญญาณจะตกลงไปนั้น รอบ ๆ วิญญาณของหยวนเส่าชิงก็มีเงาสีดำชั้นหนึ่งปรากฏออกมา และยังต่อต้านตราประทับวิญญาณของลู่เฉินเอาไว้
“นี่
