สังหารเจ้าหนุ่มผู้นี้เสียก่อน!”
“แต่ตอนนี้ พวกมันหวาดกลัวเขา ทำให้พวกมันไม่กล้าเข้าไปโจมตี” ปรมาจารย์สยบมารรู้สึกแปลกใจ
“เช่นนั้นควรทำอย่างไร?” หยวนเส่าชิงร้อนใจ
อวี่ซานเส้าจ้องมองไปยังปรมาจารย์สยบมารผู้นี้ “ศิษย์พี่จ้าว เพียงแค่ท่านจัดการเขา หลังจากนี้โถงกำจัดมารของเราจะต้องมอบสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อท่านแน่!”
“ใช่ โถงกำจัดมารของเรา จะต้องมอบสิ่งที่ดีให้กับเจ้าแน่” หยวนเส่าชิงพูดขึ้นมาเช่นกัน
ปรมาจารย์สยบมารขมวดคิ้วพลางเอ่ยถาม “พวกเจ้าและโถงสังหารอสูรของข้าต่างก็อยู่ภายใต้พันธมิตรกำจัดมาร ดังนั้นถึงแม้พวกเจ้าจะไม่มอบสิ่งตอบแทนแก่ข้า อย่างไรข้าก็ต้องจัดการเขา แต่เจ้าหนุ่มผู้นี้…”
หยวนเส่าชิงไม่อยากฟังคำอธิบาย จึงพูดขึ้นมาด้วยความร้อนใจ “ได้โปรดเถิด ศิษย์พี่จ้าว!”
อวี่ซานเส้าจ้องมองอีกฝ่ายพลางอ้อนวอน “ได้โปรดเถิด!”
“ข้าจะลองดู” ปรมาจารย์สยบมารสูดหายใจเข้าเต็มปอด จากนั้นจึงนำเม็ดยาสีแดงเพลิงออกมาเม็ดหนึ่ง และโยนไปรอบ ๆ เมื่อเม็ดยาระเบิดออก ไอหมอกสีแดงกลุ่มหนึ่งจึงกระจายตัวออกมา
เมื่ออสูรปีศาจเหล่านี้ได้พบกับไอปีศาจ แต่ละตัวจึงเริ่มบ้าคลั่งขึ้นมา บางตัวยังร้องคำรามออกมา และยังโจมตีออกไปรอบด้าน ทำให้สิ่งปลูกสร้างบริเวณรอบ ๆ กลายเป็นซากปรักหักพังไปในทันที
“เกิดเรื่องใดขึ้น?” ผู้คนที่ได้รับผลกระทบในบริเวณนั้นต่างก็คลานออกมา พลางเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ
และมีบางคนที่บินขึ้นไปบนท้องฟ้าพลางพูดขึ
