กที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็กดมือลงบนร่างราชาหมาป่าเหมันต์สงัด จากนั้นพลังอสูรที่ทรงพลังก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของชายหนุ่ม และหลังจากที่ราชาหมาป่าเหมันต์สงัดได้รับพลังที่แข็งแกร่งแล้ว เขาก็เพิ่มความเร็วขึ้นทันที
ฟาเทียนตกตะลึงจนตาค้าง
จนกระทั่งครู่หนึ่งคนสองคนและอสูรหนึ่งตัวก็ไล่ตามพระราชวังเหมันต์ทัน และวิญญาณของอสูรเหล่านั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พุ่งเข้าหาลู่เฉินและราชาหมาป่าเหมันต์สงัดทันที
ฟาเทียนสำแดงเงาพระพุทธเจ้าผู้พิทักษ์ทันที
ด้วยวิธีนี้วิญญาณอสูรเหล่านั้นจึงไม่สามารถเข้าใกล้ได้ และราชาหมาป่าเหมันต์สงัดก็ได้รับการคุ้มครองโดย กุ่ยเจี๋ยที่ลู่เฉินเป็นคนสั่ง ดังนั้นทันทีที่พวกมันเข้าใกล้วิญญาณอสูรเหล่านั้นก็ถูกกุ่ยเจี๋ยกลืนกินจนพ่ายแพ้ไปทีละตัว
ส่วนลู่เฉินนั้นยิ่งไม่เป็นอะไร
ดังนั้นหลังจากที่วิญญาณอสูรเหล่านี้เข้าไปในร่างของลู่เฉินแล้ว พวกมันก็ไม่เคยออกมาอีกเลย ชายหนุ่มพาพวกเขาไปด้วย เพียงชั่วครู่ก็พุ่งเข้าไปในตำหนักทันที
ในตำหนักนี้จู่ ๆ ก็มีไอเย็นเยือกพัดเข้ามา
ฟาเทียนและราชาหมาป่าเหมันต์สงัดที่หดตัวลงเล็กลงถูกแช่แข็งในทันที
ลู่เฉินรีบเก็บพวกเขาเข้าไปใน ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ในขณะที่ปกป้องร่างกายของเขาด้วยเปลวไฟเก้าดวงนั่นจึงทำให้ร่างกายของเขาไม่เป็นอะไร
แต่มีภาพวาดมากมายบนกำแพงรอบด้าน
ภาพวาดเหล่านี้เป็นพระราชวังทุกประเภทในเมืองต่าง ๆ ในจำนวนนี้มีพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดซึ่งอยู่ด้านบนสุด
