้วยเหตุนี้ นักบุญหญิงก็มีลางสังหรณ์ไม่ดี นางตกใจและคิดจะรีบหนีออกไป
แต่จู่ ๆ ลู่เฉินก็ปรากฏตัวขึ้นและยืนอยู่ต่อหน้านักบุญหญิงด้วยรอยยิ้ม “มาแล้ว เหตุใดต้องรีบไปล่ะ?”
เงาร่างของนักบุญหญิงหญิงกะพริบวาบ “เสวี่ยจิ่วล่ะ?”
“เขา? แน่นอนว่าถูกข้ากำจัดไปแล้ว” ชายหนุ่มมองไปที่นักบุญหญิงด้วยรอยยิ้ม
นักบุญหญิงถามทันทีว่า “เมื่อครู่เจ้าปลอมเป็นเขาหรือ?”
“ใช่!”
“แต่เจ้าถูกเขาควบคุมอยู่ชัด ๆ เหตุใดเจ้าจึงยังมีสติอยู่?” นักบุญหญิงถามอย่างไม่พอใจนัก
