บทที่ 550 มาแล้ว ก็เชื่อฟังเสียเถิด!
แสงบนรูปปั้นน้ำแข็งสว่างยิ่งขึ้น จากนั้นเสียงของนักบุญหญิงจึงดังขึ้นมาจากตรงนั้น และน้ำเสียงนั้นยังแฝงไปด้วยความตื่นเต้น “โอ้? จับได้จริงอย่างนั้นหรือ?”
“ใช่!” เสวี่ยจิ่วตอบด้วยความภูมิใจ
บนรูปปั้นน้ำแข็งจึงปรากฏเงาของหญิงนางหนึ่งออกมาทันที แต่เป็นเงาสีน้ำเงินเงาหนึ่ง และไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน นางออกมาแล้วมองไปรอบ ๆ พลางยิ้มออกมา
“ถูกเจ้าจัดการแล้วหรือ?”
“ใช่ ข้าใช้เคล็ดวิชาควบคุมมนุษย์ควบคุมเขาแล้ว” เสวี่ยจิ่วตอบด้วยความมั่นใจ
นักบุญหญิงจึงเอ่ยชื่นชม “ดี ดีมาก!”
“นักบุญหญิง ท่านจะทำเช่นไรต่อไป?”
“เจ้าหนุ่มผู้นี้มีความสามารถเป็นอย่างมาก แต่ข้ากลับมองไม่เห็นว่าเขามีรากวิญญาณใด และมีจิตวิญญาณเช่นไร ดังนั้น ข้าอยากจะให้เจ้ายืนยันเสียหน่อยว่าวิญญาณของเขานั้นเป็นเช่นไร และรากวิญญาณของเขาคืออันใดกัน” นักบุญหญิงสั่งการไปยังเสวี่ยจิ่ว
“ยืนยันรากวิญญาณของเขาหรือ?” เสวี่ยจิ่วสงสัย
“ข้ากลัวว่ากายเนื้อของเขาจะไม่เหมาะสมกับวิญญาณของเขาเอง” นักบุญหญิงอธิบายต่อ
เสวี่ยจิ่วราวกับนึกอะไรบางอย่างได้ “ความหมายของท่านก็คือ วิญญาณของเขา อาจจะเป็นวิญญาณของผู้แข็งแกร่งบางอย่างที่รุกรากเข้าไปภายในร่างกาย จนครอบครองร่างของเขาได้อย่างนั้นหรือ?”
“ใช่ มิเช่นนั้นคงไม่มีสิ่งใดสามารถอธิบายได้ เขาเป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่ง เหตุใดจึงมีพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้”
