บทที่ 543 หอรักษาสัตว์ ผู้แข็งแกร่งได้นำตะเกียงไฟกระดูกอสูรมาแล้ว!
คนที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างก็หัวเราะลู่เฉินขึ้นมาพร้อมกัน
“เจ้าหนุ่ม เจ้าอยู่เพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้ อย่ามาเพิ่มความยุ่งยากนักเลย!”
“เจ้าหนุ่ม กระบี่เล็กของศิษย์พี่เตานั้นไม่มีตาหรอกนะ!”
“กระบี่นี้จะสังหารยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนก็ยังได้ นับประสาอะไรกับขั้นหลอมแก่นแท้ตัวเล็ก ๆ เช่นเจ้า!”
ขณะที่คนเหล่านี้กำลังถกเถียงกันอยู่นั้น เตาอีมิ่งพูดขึ้นมาด้วยความรำคาญใจ “เจ้าหนุ่ม ยังไม่ไสหัวไปอีกหรือ?”
ลู่เฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยกมือข้างหนึ่งขึ้น จากนั้นจึงกดลงไป กระบี่บินเหล่านั้นทั้งหมดจึงปักลงสู่พื้นดิน
ตูม!
กระบี่เหล่านี้ปักลึกลงไปในดิน
ทุกคนต่างก็สับสนขึ้นมา บางคนจึงเอ่ยถามเตาอีมิ่งไปว่า “ศิษย์พี่เตา เกิดอันใดขึ้น?!”
เตาอีมิ่งคิดว่าตนประมาทเกินไป ดังนั้นจึงมองไปยังทุกคน “เมื่อครู่ข้าประมาทไปหน่อย”
เมื่อพูดจบ เตาอีมิ่งจึงคิดจะเก็บกระบี่เหล่านี้กลับเข้ามา แต่สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงก็คือกระบี่บินเหล่านี้ไม่สามารถนำกลับมาได้แล้ว
“นี่ เกิดอันใดขึ้น?” เตาอีมิ่งรู้สึกสงสัย
คนอื่น ๆ ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ดังนั้นจึงมีบางคนเอ่ยถามเตาอีมิ่ง “ศิษย์พี่เตา ท่านเป็นอันใดหรือ?”
เตาอีมิ่งมีสีหน้ากังวลเล็กน้อย “กระบี่นี้ไม่ฟังคำสั่งของข้าแล้ว!”
“เป็นไปได้อย่างไร?” ทุกคนต่างมองหน้ากัน
ฟาเทียนฉีกยิ้มออกมา “ผู้อาวุโสสามารถควบคุมสมบั
