ีกครั้ง แต่ลู่เฉินกลับพูดขัดขึ้น “อย่าเสียเวลานักเลย หากมีทักษะใดก็จงรีบเข้ามา!”
คำพูดอวดดีของชายหนุ่มนั้นทำให้คนจำนวนไม่น้อยต่างชี้ไม้ชี้มือไปมา
เตาอีมิ่งยิ่งหัวเราะดังลั่น “เจ้าหนุ่ม เจ้ารู้ถึงสถานะของผู้อาวุโสซูและผู้เฒ่าเสียหรือไม่?”
“ไม่ว่าจะสถานะใด หากมาวุ่นวายกับข้า อย่างไรก็จะต้องถูกข้าจัดการ!” ลู่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ทุกคนต่างตกตะลึง จากนั้นมองไปยังผู้อาวุโสซูและผู้เฒ่าเสีย เพราะอยากเห็นว่าพวกเขาจะจัดการลู่เฉินเช่นไร
ซูเฟยนั้นรู้ถึงความแข็งแกร่งของลู่เฉินดี ดังนั้นจึงไปหาศิษย์พี่ของตนและมองไปยังผู้เฒ่าเสีย “ศิษย์พี่ นั่นก็คือเจ้าหนุ่มอวดดีผู้นั้น!”
“แค่เพราะเขา เจ้าถึงกับต้องให้ข้าออกมาเลยหรือ?” ผู้เฒ่าเสียมีท่าทางไม่ยินดีนัก
