วนซวนแล้วเขาจะทำอย่างไรได้อีก ดังนั้นลู่เฉินจึงทำได้เพียงลงมือกับเงาดำ
ลู่เฉินเคลื่อนตัวมาข้างหน้าเงาดำ จากนั้นจึงร่ายเคล็ดวิชาวิญญาณอัสนีเข้าไปในร่างของเงาดำทันที
ในร่างกายนี้มีวิญญาณของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส และมีโซ่พันธนาการวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนพันอยู่รอบตัวเขา เช่นเดียวกับคนที่เหลือของพันธมิตรชิงรากวิญญาณ
“ถ้าข้าไม่ได้รับบาดเจ็บและถูกขังอยู่ที่นี่ เจ้าก็คงไม่พบข้า” ชายหนุ่มหัวเราะอย่างชั่วร้าย
ลู่เฉินได้ยินเสียงนี้ก็ฟังออกทันที และกลิ่นอายของอีกฝ่ายก็คือหัวหน้าค่ายแดง แต่ลู่เฉินรู้สึกงงเล็กน้อย “เจ้า เจ้าคือหัวหน้าค่ายแดง?”
“ดูสิ มีโซ่ตรวนมากมาย คิดว่าข้าจะบอกเจ้าได้หรือไม่” ชายคนนั้นยิ้มแปลก ๆ
ลู่เฉินจ้องเขม็งและขมวดคิ้ว “หลังจากที่ข้ากำจัดโซ่ตรวนนี้แล้ว เจ้าจะบอกข้าเอง!”
“อย่าแตะต้องโซ่ตรวนนี้จะดีกว่า ไม่อย่างนั้นข้าจะถูกทำลายทันที” ชายคนนั้นเตือน
“ข้าได้ปลดพันธนาการคนของพันธมิตรชิงรากวิญญาณจำนวนมากมาก่อนหน้านี้แล้ว และพวกเขาก็เป็นเหมือนกันกับเจ้า” ลู่เฉินอธิบาย
“ข้าแตกต่างจากพวกเขา หากเจ้าไม่เชื่อข้า เจ้าก็ลองดูได้” ชายคนนั้นมองไปที่ลู่เฉินด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจ
ลู่เฉินถามอย่างสงสัย “โอ้? จริงหรือ?”
“แน่นอน!” ชายคนนั้นยิ้มแปลก ๆ
ลู่เฉินก้าวไปตรวจสอบ และแน่นอนว่าอักขระยันต์บนโซ่เหล่านี้แตกต่างกันเล็กน้อย แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับลู่เฉิน และลู่เฉินก็สามารถปลดมันได้อย
