่างง่ายดาย
หลังจากที่ชายคนนั้น ‘เป็นอิสระ’ แล้ว เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและส่งยิ้มให้ลู่เฉิน “ขอบคุณเจ้าที่ปลดผนึกให้”
หลังจากพูดจบ อีกฝ่ายก็อยากจะหนีไป แต่ลู่เฉินเตรียมคำสาปภูตผีไว้พร้อมแล้ว และกุ่ยเจี๋ยก็รออยู่ข้าง ๆ
“เจ้าคิดจะทำอันใด?”
“แน่นอน การจัดการเจ้านั้นง่ายกว่าการจัดการพันธมิตรชิงรากวิญญาณ”
แต่บุรุษคนนั้นกลับหัวเราะ “พ่อหนุ่ม พันธมิตรชิงรากวิญญาณกแข็งแกร่งกว่าที่เจ้าคิดไว้มาก”
“รอให้ข้าจัดการเจ้าได้ก็รู้แล้ว” หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็เตรียมจะลงมือ เป็นผลให้วิญญาณของบุรุษคนนั้นปรากฏขึ้น
เมื่อเห็นเช่นนี้ลู่เฉินก็ขมวดคิ้ว “แยกร่างและวิญญาณ?”
“ถูกต้องแล้ว นี่เป็นเพียงร่างแยกของข้า และตัวตนที่แท้จริงของข้าไม่ได้อยู่ที่นี่” อีกฝ่ายหัวเราะ
ลู่เฉินพลันมีท่าทีเคร่งขรึมขึ้น “หรือว่าเจ้าไม่อยากปลดโซ่จากร่างแยกของเจ้า?”
“ร่างแยกของข้าถูกพันธมิตรชิงรากวิญญาณพันธการไว้ แต่ร่างจริงของข้านั้นไม่ใช่ และข้าก็เป็นอิสระมาก” ชายคนนั้นยิ้มอย่างชั่วร้าย
หลังจากพูดจบ วิญญาณของชายคนนั้นก็ค่อย ๆ หายไป แต่เสียงหัวเราะของเขาดังก้องอยู่ในนั้น “เจ้าคงสงสัยมากสินะว่าเหตุใดข้าถึงมีวิชาบดขยี้วิญญาณ และเจ้าก็อยากรู้มากว่าข้าซ่อนผู้หญิงคนนั้นไว้ที่ไหน? และยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นไปอีกว่าใครแช่แข็งข้าสินะ?”
“พูดมา!” ลู่เฉินมองไปรอบ ๆ อย่างเคร่งขรึม
“ค่อย ๆ ศึกษาปัญหาเหล่านี้เอาเองเถิด ตอนนี้ข้าไม่ว่างเล
