ขา
ภายในภูเขา ผู้นำจวนยืนอยู่กลางอากาศและกำลังโจมตีอย่างดุเดือด การโจมตีของเขานั้นทรงพลังมากจนภูเขาสั่นสะเทือน
ดังนั้นเมื่อชายหนุ่มเข้ามา เขาก็หัวเราะลั่น “หลังจากพลังนี้ถูกปลดปล่อยออกมา มันก็แข็งแกร่งมาก”
“ไสหัวออกมา!” ผู้นำจวนที่ได้ยินเสียงของลู่เฉินก็มองไปรอบ ๆ
ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าออกไปแล้ว แต่จะมีประโยชน์อันใดถ้าเจ้าทำร้ายข้าไม่ได้?”
ผู้นำจวนมองดูสถานที่ที่ลู่เฉินอยู่ทันที เขาเห็นเพียงอีกฝ่ายยืนยิ้มอยู่ที่นั่นและกำลังมองดูตนเอง
แน่นอนว่าเจ้าสำนักก็ทนไม่ได้แล้วและปล่อยหมัดออกมากลางอากาศ ส่วนลู่เฉินก็เตรียมพร้อมนานแล้ว และหายไปจากที่เดิม เพื่อมาอยู่อีกที่และยังพูดขึ้นว่า “การโจมตีของเจ้านั้นทรงพลังมาก แต่ในภูเขาลูกนี้ความเร็วของพวกเรานั้นไม่อ่อนแอเลย!”
“ภูเขาลูกนี้…” เมื่อนึกถึงภูเขาลูกนี้ที่ถูกลู่เฉินจัดการและใช้ตามประสงค์ หัวใจของผู้นำจวนก็แทบจะมีโลหิตไหลออกมา เขาอยากจะฉีกลู่เฉินออกเป็นชิ้น ๆ
ชายหนุ่มยิ้มหลังจากเห็นท่าทางรุนแรงของอีกฝ่าย “เจ้าโกรธแล้วหรือ?”
“ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้า ภูเขาของข้า ซากศพขนาดยักษ์ของข้า และพลังปราณของข้าก็คงไม่ได้รับผลกระทบเช่นนี้!” ผู้นำจวนคำรามอย่างบ้าคลั่ง และในที่สุดก็โจมตีไปรอบด้านอย่างดุร้าย
การโจมตีนี้รุนแรงมากจนภูเขาดูเหมือนกำลังจะแตกออกอย่างไรอย่างนั้น
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ลู่เฉินก็ถอนหายใจ “เจ้าทำให้สมบัติวิญญาณระดับศักดิ์สิทธิ์สั่นคลอนได้!”
“
