ว่านี่คือชื่อจริงของอีกฝ่ายหรือเป็นเพียงนามแฝงที่อีกฝ่ายใช้
ในเวลานี้ผู้นำจวนควบแน่นเขตแดนสีดำขนาดใหญ่ และเขตแดนนี้ก็กักขังลู่เฉินไว้ข้างใน ทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถใช้สิ่งที่เรียกว่าความสามารถในการเคลื่อนย้ายของมนุษย์กระดาษได้
เพราะเหตุนี้เอง ผู้นำจวนจึงพูดอย่างมั่นใจว่า “พ่อหนุ่ม ให้ข้าดูซิว่าเจ้าจะหนีไปไหนได้!”
หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว ลู่เฉินก็ปล่อยอวิ๋นซวนซวนออกมา แต่ก่อนที่อวิ๋นซวนซวนจะรู้ตัวว่าเกิดเรื่องใดขึ้น ผู้นำจวนก็พุ่งเข้ามา
อวิ๋นซวนซวนตกใจอย่างยิ่ง “เกิดอันใดขึ้น?”
ชายหนุ่มยื่นจี้หยกให้นาง “จับไว้ แล้วระเบิดไอเย็นเยียบของเจ้าออกมา!”
แม้ว่าอวิ๋นซวนซวนจะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้น แต่นางก็คว้ามันไว้อย่างรวดเร็ว และลู่เฉินก็ควบคุมจี้หยกทำให้พลังอันทรงพลังของจี้หยกพุ่งเข้าสู่ร่างกายของอวิ๋นซวนซวน ส่งผลให้ยามที่อวิ๋นซวนซวนสำแดงเคล็ดวิชาเยือกแข็งออกมา นางจึงเห็นกำแพงน้ำแข็งปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา
การโจมตีของผู้นำจวนได้ทำลายเพียงบางส่วน และส่วนใหญ่ก็ไม่แตกเป็นเสี่ยง ๆ
สิ่งนี้ทำให้อวิ๋นซวนซวนอ้าปากค้าง “พลังนี้”
ลู่เฉินยกยิ้ม “พลังของจี้หยกเป่ยเสวี่ย เมื่อรวมกับเคล็ดวิชาเยือกแข็งของเจ้า มันไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ”
“นี่คือจี้หยกเป่ยเสวี่ยหรือ?” อวิ๋นซวนซวนตกตะลึง
“ตราบใดที่เจ้านำมันมาตอนนี้ ข้าสามารถทำให้จี้หยกนี้ร่วมมือกับเจ้าได้ เพื่อให้การโจมตีของเจ้าแข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้กับเขา” ลู่เฉิ
