ม่สนใจแม้แต่น้อย “เพราะพวกเขาคิดว่าตนเองโหดร้าย ดังนั้นเรื่องนี้จึงโทษข้าไม่ได้”
หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็เก็บภูเขาลูกนั้นไป จากนั้นพลันมองไปที่ประตูหินขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า
ด้านหลังประตูหินนี้มีหมอกสีขาวโพลนปรากฏอยู่
“นี่คือบ่อน้ำแข็งหรือ?” ลู่เฉินถามอย่างสงสัย
อวิ๋นซวนซวนส่งเสียงขานรับ จากนั้นก็จ้องไปที่ประตูหินแล้วพูดว่า “ใช่ แต่ข้างในเป็นเหมือนเขาวงกต และยิ่งไปกว่านั้นโดยทั่วไปแล้วมีเพียงผู้นำจวนในอดีตเท่านั้นที่จะมีคุณสมบัติเข้าไปได้”
“เช่นนั้น เจ้าไม่เคยเข้าไปข้างในหรือ?” ลู่เฉินมองไปที่อวิ๋นซวนซวน
อวิ๋นซวนซวนพูดอย่างเขินอายว่า “ครั้งหนึ่งข้าเคยอยากจะแอบเข้าไป แต่คนแก่เหล่านั้นมีพลังแข็งแกร่งมากยามที่อยู่ในสระเหมันต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาอยู่รวมกัน พลังของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก”
ชายหนุ่มไม่พูดต่อ แต่เฝ้าดูอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเปิดใช้ ‘ไข่มุกอาทิตย์อัสดง’
ภายใต้ ‘ไข่มุกอาทิตย์อัสดง’ ลู่เฉินมองเห็นสถานการณ์ภายในได้เพียงบางส่วน ในขณะที่สถานที่อื่นมีบางอย่างทำให้ฉากพร่ามัว
เมื่อเห็นว่าลู่เฉินไม่พูด อวิ๋นซวนซวนคิดว่าเขากลัว นางจึงถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าจะเข้าไปข้างในได้หรือไม่?”
“ย่อมได้ แต่ว่าพวกเจ้าต้องเข้าไปในสมบัติวิญญาณ ข้าจะเข้าไปคนเดียว” หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็โยน ’ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ออกไปอีกครั้ง
แม้ว่าอวิ๋นซวนซวนและทั้งสามคนจะไม่อยากซ่อนตัว แต่ในสถานกา
