รณ์ปัจจุบันด้วยความสามารถของพวกเขา อุบัติเหตุจึงเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นทั้งสามจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเข้าไปอย่างเชื่อฟัง
จากนั้นลู่เฉินก็เก็บ ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ กลับไป ก่อนจะหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินไปที่ประตูหินขนาดใหญ่
เมื่อเดินเข้าไป ม่านหมอกที่สะท้อนเข้ามาในแววตาก็ดูแตกต่างจากหมอกที่อื่น
เนื่องจากยามที่ลู่เฉินเข้าไป หมอกก็ปล่อยไอร้อนออกมา และไอร้อนนี้ที่พุ่งเข้าสู่ร่างกายของลู่เฉินอาจทำให้เลือดของลู่เฉินเดือดพล่านได้
“หมอกนี่น่าสนใจ” เมื่อเห็นเช่นนี้ ลู่เฉินก็แอบหัวเราะ
ทันใดนั้น เสียงของผู้นำจวนก็ดังขึ้น
“พ่อหนุ่ม เจ้าช่างอาจหาญนัก คิดไม่ถึงว่าจะกล้าบุกรุกเข้ามาในเขตต้องห้ามของเรา”
ลู่เฉินได้ยินที่มาของเสียงก็ฉีกยิ้ม “ไม่มีที่ไหนที่ข้าไม่กล้าบุกเข้าไป”
“ดูเหมือนว่าจะต้องแจ้งให้เจ้าทราบถึงความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสแต่ละคนของจวนเหมันต์อุดรของเราแล้ว” หลังจากที่ผู้นำจวนพูดจบ เขาก็พูดอะไรแปลก ๆ ในที่มืด แล้วก็มีรัศมีแปลก ๆ ก็พลันปรากฏอยู่รอบด้าน
ลู่เฉินใช้ ‘ไข่มุกอาทิตย์อัสดง’ จึงมองเห็นว่ามีหกคนรอบตัวเขา ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังยืนอยู่ทั้งหกทิศทาง คนเหล่านี้สวมชุดคลุมสีขาวและใส่หน้ากากสีขาวราวกับหิมะ
เมื่อชายหนุ่มพบพวกเขาก็ฉีกยิ้ม “ต้องพึ่งพาอาวุโสทั้งหกเลยหรือ?”
“พ่อหนุ่ม ผู้อาวุโสทั้งหกคนนี้เพียงพอที่จะฆ่าเจ้าแล้ว!” หลังจากที่ผู้นำจวนพูดจบ หนึ่งในนั้นก็พุ่งไปด้านหลังลู่เ
