ฉินแล้วตบฝ่ามือลำแสงสีทองออกไป
การโจมตีอย่างกะทันหันนี้ทำให้ทุกคนคิดว่าการกำจัดลู่เฉินเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก
ลู่เฉินกลับเปิด ‘กำแพงพันชั้น’ และเนื่องจากการควบแน่นของเม็ดยาหยางทั้งเก้าของลู่เฉิน พลังของเขาจึงเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงควบแน่นกำแพงได้ถึงพันชั้น
แต่มีเพียงลู่เฉินเท่านั้นที่รู้ว่ามีกี่ชั้น
เมื่อชายคนนั้นโจมตีก็แตกไปแปดร้อยชั้น ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าแข็งแกร่งมาก แต่ลู่เฉินยังเหลืออีกสองร้อยกว่าชั้น และสองร้อยกว่าชั้นนี้ก็แข็งแกร่งที่สุดเช่นกัน
ดังนั้นเมื่อชายคนนั้นโจมตีลู่เฉินและเห็นว่าเขาไม่ได้โจมตีจนแหลกละเอียด เขาก็ตบฝ่ามืออกไปอีกครั้ง และผลลัพธ์ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม
หลังจากที่ฝ่ายตรงข้ามตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หายไปทันทีเหมือนภาพลวงตา
แต่มีหลายคนที่เห็นฉากนี้ ดังนั้นอาวุโสเหล่านั้นจึงเริ่มพูดคุยกัน
“พลังป้องกันของเด็กคนนี้แข็งแกร่งมาก!”
“ใช่ ร้ายกาจเกินไปแล้ว!”
“ยามนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี?”
“ใช้ยาพิษ?”
“ได้!”
…
ขณะที่พูดอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีคนโยนเม็ดยาออกมา ซึ่งนั่นเป็นยาพิษ
ทันทีที่เม็ดยาพิษถูกโยนออกไป มันก็กลายเป็นไอสีดำวนเวียนจำนวนนับไม่ถ้วน ทะลักเข้าสู่ร่างกายของลู่เฉินทันที
คนเหล่านั้นและแม้แต่ผู้นำจวนก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายต้องตายแน่แล้ว แต่มีเพียงหนึ่งสิ่งที่คนเหล่านี้นึกไม่ถึงก็คือไม่ว่าลู่เฉินจะดูดซับพิษเหล่านั้นไปมากเพียงใด เขากลับไม่เป็นอะไรเลย
“นี่ จะเป็นไปได
