างเลือกแล้ว!” ชายหนุ่มกล่าว
“หากเจ้าต้องการให้ข้ายอมจำนนหรือร้องขอความเมตตา เจ้าก็ฆ่าข้าเสียดีกว่า” อวิ๋นซวนซวนพยายามระงับโทสะ
ลู่เฉินยิ้ม “ข้าแค่อยากรู้เรื่องพันธมิตรชิงรากวิญญาณ และต้องเจ้าร่วมมือกับข้าเพื่อกำจัดชายชุดดำเท่านั้น สิ่งอื่นนั้น ข้าไม่สนใจ!”
“ร่วมมือกับเจ้าเพื่อกำจัดชายชุดดำหรือ? ล้อกันเล่นหรือไม่?” เดิมทีอวิ๋นซวนซวนคิดว่าลู่เฉินกำลังจะเอาเปรียบตน หรือไม่ก็ขอให้ตนคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา แต่เมื่อนางได้ยินเช่นนี้ นางก็รู้สึกแปลกใจทันที
“มีปัญหาอันใด?”
อวิ๋นซวนซวนเอ่ยโจมตีว่า “คนจากพันธมิตรชิงรากวิญญาณพัวพันกับข้ามาหลายร้อยปีแล้ว และความสามารถของพวกเขาก็ทรงพลังมากจนยากจะรับมือ!”
“เจ้าเคยเจอมากกว่าหนึ่งคนหรือไม่?”
“ข้าเอาชนะพวกมันได้สองสามคน แต่จับพวกมันไม่ได้ ทำได้เพียงขับไล่พวกมันไป” อวิ๋นซวนซวนอธิบาย
ลู่เฉินพยักหน้ารับฟัง “ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่อ่อนแอ!”
“ไร้สาระ ข้าเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในขั้นแปลงเซียนของจวนเป่ยเสวี่ย!” อวิ๋นซวนซวนต้องการรักษาหน้าตนเองไว้
ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย “ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร ตอนนี้เจ้าอยู่ในกำมือของข้าแล้ว เจ้าต้องฟังข้า!”
“ร่วมมือกับเจ้าเพื่อกำจัดชายชุดดำ?”
“ใช่!”
“ถ้าเจ้ามีความสามารถในการกำจัดมันจริง ๆ ข้าย่อมยินดีที่จะให้ความร่วมมือ แต่เกรงว่าเจ้าจะไม่มีความสามารถ!”
“ข้ามีความสามารถหรือไม่ เจ้าแค่รอดูก็พอ”
อวิ๋นซวนซวนอยากรู้ว่าลู่เฉินจะทำสิ่งใดไ
