ด้บ้างเพื่อกำจัดชายชุดดำ นางจึงถามว่า “เอาล่ะ เจ้าอยากให้ข้าร่วมมือกับเจ้าอย่างไร?”
“ในเมื่อพวกเขาต้องการเอารากวิญญาณของเจ้า ดังนั้นพวกเขาต้องฉวยโอกาสตอนที่เจ้าได้รับบาดเจ็บแน่ และชายชุดดำข้างนอกก็ไม่ได้ลงมือนานแล้ว เพราะอยากดูว่าเจ้าจะได้รับบาดเจ็บหรือไม่ แล้วค่อยหาโอกาสโจมตีเจ้า”
อวิ๋นซวนซวนไม่ใช่คนโง่ เมื่อนางได้ยินคำพูดของลู่เฉินก็ถามว่า “เจ้าอยากให้ข้าแสร้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัสใช่หรือไม่?”
“ใช่ แสร้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัส แล้วเขาจะมาถึงตัวเจ้า และยามที่จะชิงรากวิญญาณของเจ้า เจ้าก็โจมตีเขาอีกครั้ง”
“พวกเขาหนีเร็วมาก ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่ทันได้ลงมือพวกเขาก็หนีไปแล้ว”
“เจ้ามีเคล็ดวิชาเยือกแข็งไม่ใช่หรือ?”
“คนของพันธมิตรชิงรากวิญญาณเหล่านี้รู้ว่าข้าสามารถแช่แข็งได้ ดังนั้นพวกเขาจะเตรียมศาสตราวุธธาตุไฟที่ทรงพลัง แล้วรีบละลายพวกมันเพื่อหลบหนี” อวิ๋นซวนซวนอธิบาย
ลู่เฉินกล่าวว่า “วางใจ ก่อนที่พวกเขาจะใช้สมบัติวิญญาณ เจ้าจะควบคุมสมบัติวิญญาณ และในขณะเดียวกันก็ให้ลูกน้องตัวน้อยของข้าร่วมมือกับเจ้า!”
“ลูกน้องของเจ้า? ร้ายกาจหรือไม่?”
“ร้ายกาจ!”
อวิ๋นซวนซวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เจ้าไม่กลัวหรือว่าข้าจะฉวยโอกาสหลบหนี?”
“เจ้าหนีไปครั้งหนึ่ง ข้าก็จะจับเจ้าให้ได้ครั้งหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเจ้ายังต้องการที่จะจับคนของพันธมิตรชิงรากวิญญาณไม่ใช่หรือ?”
อวิ๋นซวนซวนต้องการจับสมาชิกของพันธมิตรชิงรากว
