ในตอนนี้ ฉีฉีน้อยกำลังไล่ล่าและโจมตีอวิ๋นซวนซวนอยู่กลางอากาศ
แต่อวิ๋นซวนซวนไม่ได้อ่อนแอ นางยังคงเล่นกับฉีฉีน้อยเหมือนกับที่นางกำลังเล่นอยู่ และถึงกับแซวว่า “สาวน้อย นางรวดเร็วมากและการโจมตีของนางก็เฉียบคมมาก แต่เจ้าโชคร้ายที่เจอข้า”
“เป็นไปไม่ได้!” ฉีฉีน้อยไม่เชื่อและยังเพิ่มความแข็งแกร่งของนาง ทำให้ไอเย็นบินออกมาอีกครั้ง แต่อวิ๋นซวนซวนคนนี้หายไปอีกครั้งและปรากฏตัวจากที่อื่น
ฉีฉีน้อยกำลังจะเป็นบ้า
ฟาเทียนที่อยู่ข้าง ๆ ลู่เฉินรู้สึกงงงวย “ผู้อาวุโส เกิดอันใดขึ้น?”
“ความเร็วของสตรีคนนี้เร็วมาก และไอเย็นของฉีฉีน้อยก็ไม่มีผลกับนาง” ชายหนุ่มตอบ
“ความหนาวเย็นไม่ได้ผลกับนางหรือ?” ฟาเทียนตกตะลึง
“คาดว่าเคล็ดวิชาที่นางฝึกฝนนั้นค่อนข้างพิเศษ ทำให้นางไม่กลัวไอเย็น”
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ฟาเทียนก็กลัดกลุ้ม “ถ้าอย่างนั้นนางล่ะ นางมีรากศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าดาวจริง ๆ หรือ?”
“อืม รากศักดิ์สิทธิ์ธาตุน้ำระดับห้าดาว และมีมากกว่าหนึ่งชิ้น”
“มากกว่าหนึ่งชิ้น?” ฟาเทียนเบิกตากว้าง
“ใช่ แม้กระทั่งทรงพลังมาก” ลู่เฉินอธิบาย
ฟาเทียนรู้สึกกระวนกระวายใจหลังจากได้ยินเช่นนี้ “แล้วมีวิธีใดจัดการนางได้บ้าง?”
“ข้าต้องวางค่ายกล เจ้ากับฉีฉีน้อยไปยืดเวลาด้วยกันเถอะ” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบเขาก็เริ่มลงมือ
ฟาเทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเฝ้าดูอยู่ที่นั่น
ส่วนลู่เฉินที่เดินไปรอบ ๆ และเพิ่มสิ่งต่าง ๆ ในบางสถานที่เป็นครั้งคราว
