บทที่ 506 สายฟ้าอินทนิล เจ้าช่างอารมณ์ร้ายนัก!
ฟาเทียนเงยหน้าขึ้น เห็นเพียงกลุ่มเมฆดำทะมึนบนท้องฟ้า นอกจากนั้นก็ไม่เห็นสิ่งอื่น ๆ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ไม่ได้เป็นเพียงกลุ่มเมฆเท่านั้นหรือ? ท่านผู้นำอยู่ที่ใดกัน!”
ตู้เทียนซานรู้สึกสงสัยขึ้นมา “พลังของผู้นำของเรา ว่ากันว่าห่างจากขั้นแปลงเซียนเพียงครึ่งก้าว ดังนั้นขั้นแปลงเซียนธรรมดาจึงไม่สามารถหาร่องรอยของเขาได้พบ”
“ห่างจากขั้นแปลงเซียนเพียงครึ่งก้าว? ทำไมถึงดูเกินจริงเช่นนั้น?” หลังจากฟาเทียนรู้ถึงขั้นแปลงเซียนก็พลันรู้สึกว่าเป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก
ตู้เทียนซานเหมือนกับกำลังจะพูดอันใดบางอย่าง แต่ผู้อาวุโสใหญ่กลับพร่ำบ่นออกมา “ท่านผู้นำ ท่านต้องลงโทษคนทรยศเหล่านี้อย่างถึงที่สุด!”
คนที่ผู้อาวุโสใหญ่พูดถึงก็คือ ผู้อาวุโสเล่ย รวมถึงพวกตู้เทียนซาน
ดังนั้น เมื่อผู้อาวุโสเล่ยและคนอื่น ๆ ได้ยินดังนั้น แต่ละคนจึงมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก โดยเฉพาะผู้อาวุโสเล่ยที่ยังหันไปโค้งคำนับพลางพูดขึ้นไปบนท้องฟ้า “ท่านผู้นำ”
“ท่านผู้นำ? เจ้ายังมีหน้ามาเรียกข้าว่าผู้นำ?” คนบนฟ้าดูท่าทางไม่ยินดีขึ้นมา
ผู้อาวุโสเล่ยหวาดกลัวจนตัวสั่นเทิ้ม
ตอนนั้นเอง สวี่เล่ยซานรวมถึงคนของจวนเหมันต์อุดรปรากฏตัวออกมาจากฝูงชน จากนั้นก็ชี้ไปยังลู่เฉิน “ท่านผู้นำ เขาคือผู้ที่ก่อความวุ่นวายในจวนเหมันต์อุดรของพวกเรา แล้วยังนำสัตว์ปีศาจออกมามากมายเช่นนี้!”
“ข้ารู้แล้ว!” ผู้นำตอบกลับมาด้วย
