รือ? เจ้า?”
“มีปัญหาหรือ?” เมื่อลู่เฉินพูดจบ รอบกายก็เกิดสายฟ้าสว่างขึ้นมา เพียงไม่นาน ทั้งร่างดูราวกับเงาสายฟ้าที่สว่างวาบขึ้น
เช่นนี้จึงทำให้ทุกคนเชื่อสนิทใจ
ผู้อาวุโสเล่ยรู้สึกสับสนขึ้นมา “นี่จะ…แข็งแกร่งเกินไปแล้ว”
“เจ้าเป็นใคร! เหตุใดจึงสามารถทำได้!” ผู้นำที่อยู่ในกลุ่มเมฆบนท้องฟ้ารู้สึกตกใจขึ้นมา
ลู่เฉินยิ้มและหันไปพูดกับภายในกลุ่มเงาสายฟ้า “ไม่เชิญข้าไปคุยกับเจ้าเสียหน่อยหรือ?”
“ที่นี่?”
“บนท้องฟ้านี้ เป็นเพียงอีกร่างหนึ่งของเจ้าเท่านั้น!” ลู่เฉินพูดพลางฉีกยิ้มออกมา
อีกร่างหนึ่ง?
ทุกคนจึงได้รู้ว่าท่ามกลางกลุ่มเมฆบนท้องฟ้านั้นเป็นเพียงอีกร่างหนึ่งของผู้นำท่านนั้น
บางคนก็รู้สึกตกตะลึง “อีกร่างหนึ่งของท่านผู้นำ แข็งแกร่งเพียงนี้เชียวหรือ?”
“ผู้นำบรรลุขั้นแปลงเซียน เข้าสู่ขั้นถัดไปแล้วหรือ?”
“ถ้าหากอีกร่างไม่แข็งแกร่งมากพอ เช่นนั้นก็น่าจะเกินขั้นแปลงเซียนไปแล้ว!”
ขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดากันไปต่าง ๆ นั้น กลุ่มเมฆบนท้องฟ้าก็กระจายตัวออกและปกคลุมลู่เฉินไว้ทันที จากนั้นชายหนุ่มก็หายไป
“ดูนั่น เจ้าหนุ่มผู้นั้นหายไปแล้ว”
“หรือว่าผู้นำพาตัวเขาไปแล้ว?”
“เกิดอันใดขึ้น?”
…
ฉีเหยียนมองไปยังสวี่เล่ยซาน “ผู้นำของพวกเจ้า สามารถฆ่าเขาได้หรือไม่?”
“ผู้นำของเราทำได้แน่!” สวี่เล่ยซานพูดด้วยความมั่นใจ
“เช่นนั้นก็ดี!” ฉีเหยียนรู้สึกมีความหวังขึ้นมา
ฟาเทียนรู้สึกตื่นกลัวขึ้นมาเล็กน้อย ฉีฉีน้อยจึงเอ่ยถ
