บทที่ 504 เคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณ ทักษะที่ยอดเยี่ยมของคนคุ้นเคย!
“ไปเถิด” ลู่เฉินไม่ได้สนใจคนเหล่านั้น แต่กลับคิดที่จะฝ่าค่ายกลเข้าไป
ศิษย์ของหอวังอัสนีที่เฝ้ามองอยู่ไกล ๆ นั้น แต่ละคนก็พูดกันขึ้นมา
“เจ้าหนุ่มผู้นี้ ใจกล้าเกินไปหรือไม่? ถึงคิดจะเข้าไปยังภูเขาลูกนั้น?”
“คิดจะพึ่งพาฝูงสัตว์ปีศาจนั้น จะอวดดีไม่ได้!”
“เจ้าหนุ่มผู้นี้ แท้จริงแล้วคือใครกัน เหตุใดท่านทูตตู้และคนเหล่านั้นจึงนำทางให้เขาได้”
“ใครจะรู้กัน…”
ผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็ไม่มีใครรู้ได้ จึงทำได้แค่แปลกใจสงสัยเท่านั้น
ทว่าในตอนที่ลู่เฉินเตรียมตัวจะเข้าไปยังภูเขาลูกนั้น ชายชราในชุดคลุมสีดำซึ่งลอยตัวอยู่ท่ามกลางค่ายกลในภูเขานั้นก็ได้ลอยมาตรงหน้าลู่เฉินและคนอื่น ๆ จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “รู้หรือไม่ว่าที่นี่คือที่ใดกัน?”
ตู้เทียนซานและคนอื่น ๆ แต่ละคนหวาดกลัวจนตัวสั่น บางคนยังพูดออกมาด้วยน้ำเสียงติดขัด “ผู้อาวุโสใหญ่!”
“ยังมีหน้ามาเรียกข้าว่าผู้อาวุโสใหญ่อีกหรือ?” คนผู้นี้ผิวหน้าเต็มไปด้วยรอยปรุ ดวงตาทั้งสองมีขนาดใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อเบิกตาขึ้น ทำให้ดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก
เมื่อตู้เทียนซานเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งรู้สึกตื่นกลัวขึ้นมา “ผู้อาวุโสใหญ่ นี่… ท่านนี้คือนายน้อยลู่ เขาต้องการหญ้ามังกรน้ำแข็ง”
“เหอะ! หญ้ามังกรน้ำแข็งเป็นหญ้าศักดิ์สิทธิ์ของหอวังอัสนีของข้า ข้าจะมอบให้ผู้อื่นได้อย่างไร?” ผู้อาวุโสใหญ่ตะคอกกลับมา
ศิษย์ขอห
